برادر علّامه شيخ رضى الدين على ، فرزند شيخ سديد الدين برادر علّامه است . او فقيهى دانشمند بود كه سيزده سال پيشتر از علّامه به دنيا آمد ( 635 هجرى ) و نزد دايى و پدر خويش ، به دانش اندوزى پرداخت و از ايشان و ديگران روايت مىكرد . كتابى به نام « العدد القويه لدفع المخاوف اليوميه » نگاشت كه اثرى گرانسنگ در سعد و نحس روزها و ماهها و اعمال مربوط به آنها بود ، همان گونه كه در كتاب بحار آمده است . رضى الدين در زمان حيات پدر درگذشت . برادرزاده‌اش فخر الدين فرزند علّامه ، خواهرزاده‌اش سيد عميد الدين و شيخ زين ، على بن حسين بن قاسم بن نرسى استرآبادى از او روايت مىكردند . فرزندى به نام قوام الدين داشت كه از دانشوران و ارباب فضل و صلاح بود . او از پسر عمويش فخر روايت مىكرد و از مشايخ سيد تاج الدين محمّد بن قاسم بن معيه بود . خواهر علّامه همسر شريف مجد الدين ابو الفوارس محمّد بن على بن محمّد العبيدلى الاعرجى بود و از پيوند آنها پنج پسر به دنيا آمد . يكى از ايشان فقيه عميد الدين عبد المطلب ، سر آزادگان و بزرگان عراق بود ، دو تن ديگر ضياء الدين عبد اللَّه و نظام الدين بودند كه هر سه تن از دانشوران دوران و شاگرد و شارح برخى از كتب دايى خويش شدند . محيط تربيتى علّامه در دامان مادرى آزاده و بزرگوار رشد يافت . پدر و مادر او به مشاركت دايىاش محقق به تربيت او همت گماردند . محقق نسبت به علّامه عنايتى ويژه داشت و او را به لطفى خاص مىپرورد . پدرش آموزگارى محرم نام ، ويژه او گرداند و پيمان نهادند كه فرزند را قرآن و نوشتن بياموزد و چنين شد .