« التواضع زينة الحسب . » « تواضع ، آرايش حسب است . » « الفصاحة زينة الكلام . » « فصاحت ، زينت سخن است . » « الحفظ زينة الرواية . » « آراستگى روايت ، به از بر كردن آن مىباشد . » « ان اللّه عبادا يخصهم بدوام النعم فلا تزال فيهم ما بذلوها فان منعوها نزعها اللّه عنهم و حولها الى غيرهم . » « خداوند را بندگانى است كه به دوام نعمتها مخصوص‌شان گردانده است و تا هر زمان كه ببخشند ، از آن نعمتها برخوردارند و اگر دست از بخشيدن بردارند ، خداى تعالى از ايشان نعمتها را گرفته ، به غير آنان مىدهد . » « 1 »

--> ( 1 ) - اين دربارهء كسانى است كه خداوند با سرازير كردن نعمتهاى خود بر ايشان ، مهلت را از آنان سلب كرده است تا در غفلت غوطه‌ور باشند و از ديدن نور حق نابينا باشند . « وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَبْخَلُونَ بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ هُوَ خَيْراً لَهُمْ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَهُمْ سَيُطَوَّقُونَ ما بَخِلُوا بِهِ يَوْمَ الْقِيامَةِ . » « گمان نبريد كسانى كه نسبت به آنچه خداوند ايشان را ارزانى داشته ، بخل مىورزند ، اين برايشان خير است ، بلكه موجب شرّ است براى ايشان و در روز قيامت ، مالى كه بدان بخل ورزيده‌اند ، زنجير گردن آنان مىشود . » بنابراين نمىتوان به حديث شريف ايرادى وارد كرد . ما افراد فراوان مىبينيم كه به‌رغم برخوردارى از نعمت فراوان ، بدانچه خداوند خواسته است بخشش نمىكنند . اين فراوانى براى ايشان سودمند نيست ، بلكه بهانه‌اى است براى ارتكاب گناه بيشتر . خداوند جلّ شأنه مىفرمايد : « وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّما نُمْلِي لَهُمْ خَيْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ إِنَّما نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدادُوا إِثْماً وَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ . » « گمان نبريد كافران كه اگر به ايشان توانايى مىدهيم ، براى خيرشان است . بلكه براى آن است كه گناهشان بيشتر شود و عذابشان ، دردناك . »