( 1 ) حسين عليه السّلام به آنها گفت : وعده‌گاه شما محل قبر من و آن زمينى باشد كه در آنجا به شهادت مىرسم و آن كربلاست ، وقتى بدان جا وارد شوم نزد من آييد . گفتند : يا حجة اللّه بفرماى تا ما فرمانبريم و اطاعت كنيم و اگر از دشمنى ترسى كه به آن دچار شوى با تو باشيم . فرمود : آنها راهى بر من ندارند و زيانى به من نرسانند تا وقتى بدان زمين خود برسم . و گروهها از مسلمانان جن آمدند و گفتند : اى سيد ما ! ما شيعه و ياران توايم بفرماى ما را به هر چه خواهى كه اگر امر كنى هر دشمنى را بكشيم و تو در جاى خود باشى شرّ آنها را كفايت كنيم . حسين عليه السّلام فرمود : خدا جزاى خير دهد شما را آيا كتاب خدا كه بر جدّ من رسول اللّه نازل شده است نخوانده‌ايد كه : أَيْنَما تَكُونُوا يُدْرِكْكُمُ الْمَوْتُ وَ لَوْ كُنْتُمْ فِي بُرُوجٍ مُشَيَّدَةٍ [ 1 ] و قال سبحانه : لَبَرَزَ الَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلى مَضاجِعِهِمْ [ 2 ] . ( 2 ) و اگر من در جاى خود بمانم اين خلق ننگين به چه آزمايش شود و چه كس در قبر من در كربلا ساكن شود با اينكه خداوند در روز دحو الارض آن را براى من برگزيده است و پناه شيعيان قرار داده تا مأمن آنها باشد در دنيا و در آخرت و ليكن روز شنبه كه روز عاشوراست حاضر شويد و در آخر آن روز كشته مىشوم و پس از من هيچ‌يك از اهل و خويشان و برادران و خاندان من كه مطلوب دشمنان باشد باقى نماند و سر مرا براى يزيد برند لعنه اللّه . جنّ گفتند : و اللّه يا حبيب اللّه و ابن حبيبه اگر امر تو واجب الاطاعة نبود و مخالفت فرمان تو جايز بود همهء دشمنان تو را مىكشتيم پيش از اينكه به تو رسند . آن حضرت فرمود : قسم به خدا ما قادرتريم بر آنها از شما و ليكن تا هر كس هلاك مىشود و گمراه مىگردد از روى برهان و دليل باشد و هر كس زنده مىگردد و هدايت مىيابد هم از برهان و دليل باشد يعنى پيش از اتمام حجّت به قتل آنان راضى نمىشوم . آنچه از كتاب محمد بن ابى طالب نقل كرديم به انجام رسيد ( 3 ) و مجلسى گويد : در بعضى كتب يافتم كه چون آن حضرت آهنگ بيرون شدن از مدينه فرمود امّ سلمه نزد او آمد و گفت : اى فرزند مرا اندوهگين مساز به رفتن سوى عراق براى اينكه از جدّ تو شنيدم مىفرمود : فرزند من حسين در زمين عراق كشته مىشود موضعى كه آن را كربلا گويند پس آن حضرت با او گفت : اى مادر به خدا سوگند كه من هم آن را مىدانم و من لا محاله كشته مىشوم و گريزى از آن نيست و سوگند به خدا آن روزى را كه كشته مىشوم مىدانم و آن كس كه مرا مىكشد مىشناسم و آن زمينى كه در آن دفن مىشوم و هر كس از اهل بيت و خويشان و شيعيان من كه

--> [ 1 ] سوره نساء ، آيه 78 . [ 2 ] سوره آل عمران ، آيه 154 .