را از ما كفايت كرد و از آنچه مىترسيديم ما را برهانيد و مراكب مىآورند و شتران اصيل با جهاز و پالان و بر آن سوار مىشوند و خداى را ستايش مىكنند و سپاس مىگويند و درود بر محمد و آل او مىفرستند تا به منازل خويش در بهشت رسند . ( 1 ) از امير المؤمنين عليه السّلام روايت است كه : در رحبه بود يعنى ميدانى در كوفه و اين آيت تلاوت مىكرد : فَما بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّماءُ وَ الْأَرْضُ وَ ما كانُوا مُنْظَرِينَ [ 1 ] و در آن هنگام حسين عليه السّلام از يكى از درهاى مسجد خارج شد فرمود : اين فرزند من كشته مىشود و آسمان و زمين بر او گريه مىكنند . و از ابى عبد اللّه عليه السّلام روايت است كه : براى كشته شدن حسين عليه السّلام آسمان و زمين بگريستند و سرخ شدند و بر هيچ‌كس گريه نكردند مگر بر يحيى بن زكريا و حسين بن على عليهما السّلام . و به مضمون اين حديث احاديث بسيار از كتب عامّه و خاصّه روايت شده است . ( 2 ) و از ابى عبد اللّه عليه السّلام روايت است كه : قاتل يحيى بن زكريا ولد الزنا بود و قاتل حسين عليه السّلام هم ولد الزنا بود و آسمان بر كسى گريه نكرد مگر بر آنها . راوى گفت گفتم : آسمان چگونه گريه مىكند ؟ فرمود : خورشيد در سرخى طلوع مىكند و در سرخى فرو مىرود . و از داوود بن فرقد روايت است كه گفت : در خانهء ابى عبد اللّه نشسته بودم كبوتر راعبى [ 2 ] ديدم بانگ بسيار مىكند ابو عبد اللّه عليه السّلام ديرى سوى من نگريست و گفت : اى داوود مىدانى چه مىگويد ؟ گفتم : لا و اللّه فداى تو شوم فرمود : بر كشندگان حسين عليه السّلام نفرين مىكند ، از اين مرغان در منازل خود نگاه داريد . مؤلف در حاشيه گفته است : در حياة الحيوان گويد : راعبى متولّد از قمرى و كبوتر است و در آواز خود قرقره‌اى دارد و سجعى كه قمرى و كبوتر ندارند و اين سبب فزونى بهاى او است . ( 3 ) حسين بن على بن صاعد بربرى كه متولّى قبر حضرت رضا عليه السّلام بود از پدرش از حضرت رضا عليه السّلام روايت كرد كه : اين جغد به عهد جدّم رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در منازل و قصر و سراهاى مردم سكنى داشت و هرگاه مردم طعام مىخوردند مىپريد و پيش روى ايشان مىنشست و خوردنى و آشاميدنى براى او مىنهادند مىخورد و مىآشاميد و باز به جاى خود بازمىگشت و چون حسين بن على عليهما السّلام كشته شد از آباديها گريزان شد و به ويرانه‌ها و كوهها و بيابانها پناه برد و گفت : بد امّتى هستيد شما كه پسر پيغمبرتان را كشتيد و من بر جان خويش ايمن نيستم .

--> [ 1 ] سوره دخان ، آيه 29 . [ 2 ] به راء و حين هر دو مهمله .