خويش‌اند ما نبايد بيگانه را بر خويش مسلّط كنيم . و نيز گوييم : در جنگ صفين يكى از مردان سپاه معاويه كه نسبت عالى نداشت به مبارزت امير المؤمنين عليه السّلام آمد معاويه مىترسيد كه آن حضرت به دست آن مرد كشته شود و اين ننگ است كه قرشى را غير قرشى بكشد و عرب در آن وقت تعصّب خويشى داشتند كه راضى نبودند خويشان آنها را هر چند دشمن باشند بيگانه بكشد . و اينكه مروان در مدينه با وليد مىگفت : حسين را در همين مجلس به قتل رسان براى اين بود كه وليد هم از بنى اميّه بود و او را هم شأن حسين مىدانست . ( 1 ) ابو الفرج از كلبى روايت كرده است كه : عبد الرحمن بن حكم بن ابى العاص نزد يزيد بن معاويه نشسته بود كه عبيد الله بن زياد سر حسين عليه السّلام را نزد او فرستاد چون طشت پيش يزيد گذاشتند عبد الرحمن بگريست و گفت : ابلغ امير المؤمنين فلا تكن * كموتر قوس و ليس لها نبل و پس از آن دو شعر بالا ، لهام بجنب الطّف ، وزن شعر اول مشوّش است و در روايت ابن نما اين ابيات را نسبت به حسن بن حسن داده است . ( 2 ) شيخ صدوق از فضل بن شاذان روايت كند كه گفت : از حضرت امام رضا عليه السّلام شنيدم كه چون سر مبارك حسين عليه السّلام را به شام بردند يزيد - لعنه اللّه - خوان طعام نهاد و با ياران خويش به نان خوردن نشست و فقّاع مىنوشيدند چون فارغ شدند سر را گفت در طشت زير تخت نهادند و بساط شطرنج بر تخت گسترد و به بازى پرداخت و حسين و پدرش و جدّش - سلام اللّه عليهم - را به زشتى نام مىبرد و سخريه و افسوس مىكرد و هرگاه بر حريف غالب مىگشت فقّاع بر مىداشت و سه جام مىنوشيد و ته جرعه را نزديك آن طشت روى زمين مىريخت . ( 3 ) پس هر كس از شيعيان ماست بايد از آب جو خوردن و شطرنج باختن پرهيز كند و هر كس نظرش به فقّاع و شطرنج افتد بايد ياد حسين عليه السّلام كند و يزيد و آل او را لعن فرستد تا گناهانش را خداوند پاك گرداند هر چند به اندازهء ستارگان باشد . و هم از آن حضرت روايت شده است : نخستين كس كه در اسلام آب جو براى او ساختند يزيد بود در شام وقتى براى او آوردند خوان نهاده بود و سر مبارك حسين عليه السّلام نزد او بود پس خود بياشاميد و به ياران خود داد و گفت : بنوشيد كه اين شرابى خجسته و ميمون است و از مباركى آن است كه اول بارى كه آن را تناول مىكنيم سر دشمن ما حسين نزد ماست و خوان طعام ما بر آن نهاده است و با جان آرام و قلب مطمئن طعام مىخوريم .