در اخبار اهل سنت آمده است كه : هند مادر معاويه ظاهرا در فتح مكه مسلمانى گرفت و با زنان ديگر با پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بيعت كرد به مضمون آيهء كريمهء لا يَسْرِقْنَ وَ لا يَزْنِينَ [ 1 ] تا به اين جمله رسيد : لا يَقْتُلْنَ أَوْلادَهُنَّ [ 2 ] زنان عهد كنند فرزندان خود را نكشند به سقط و غير آن هند خوددارى نتوانست كرد و گفت : ما فرزندان خود را تا كوچكند نكشيم و چون بزرگ شدند تو آنها را بكشى و كينهء خود را ظاهر ساخت و همين كينه در اولاد او بود تا وقتى يزيد گفت : ما وام خود را پس گرفتيم . باز به كلام سبط در تذكره بازگرديم گويد : ( 1 ) ابن ابى الدنيا گفت كه : چون با چوب بر دندان پيشين آن حضرت مىزد اين اشعار حصين بن الحمام مرّى را خواند : صبرنا و كان الصّبر منّا سجيّة * باسيافنا يفرين ( كذا ) هاما و معصما نفلّق هاما من رءوس احبّة * الينا و هم كانوا أعقّ و اظلما يعنى : « شكيبايى نموديم و شكيبايى خوى ماست ( و أسيافنا يفرين ) و شمشيرهاى ما مىبرد و مىشكافد سر و دست را ، مىشكافيم سرهاى دوستان خود را و آنها آزارنده‌تر و ستمكارتر بودند » . مجاهد گفت : نماند كسى مگر او را دشنام داد و عيب گفت و ترك او كرد ، ابن ابى الدنيا گفت : ابو برزهء اسلمى ( بفتح باء و سكون راء ) نزد او بود گفت : اى يزيد چوب خود را بردار كه بسيار ديدم رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم اين دندانها را مىبوسيد . ( 2 ) و ابن جوزى در كتابش موسوم به الردّ على المتعصّب العنيد گويد : عجب از عمر بن سعد و عبيد الله بن زياد نبايد داشت ( چون بازنده‌گان و مرده‌ها دشمنى كردند ) بلكه عجب از يزيد مخذول است كه ( كينه‌جويى از سر بريده مىكرد ) و به چوب بر دندان پيشين حسين عليه السّلام ميزد و مدينه را غارت كرد گيرم حسين عليه السّلام خارجى بود آيا اين كار با خوارج رواست آيا در شرع نبايد آنها را به خاك سپرد ؟ ! و اينكه گفت : مىتوانم خاندان رسالت را به بندگى گيرم . هر كس چنين كند و معتقد به آن بود هر چه او را لعنت كنى كم كرده‌اى و اگر آن سر مطهّر را احترام مىكرد و نماز مىگزاشت بر آن و در طشت نمىنهاد و به چوب نمىزد چه زيان داشت وى را و مقصود او از كشتن حاصل شده بود و ليكن كينه‌هاى عهد جاهليت بود كه وى را بر اين داشت و دليل آن شعرى است كه گذشت ليت اشياخى الخ .

--> [ 1 ] سوره ممتحنه ، آيه 12 . [ 2 ] سوره ممتحنه ، آيه 12 .