الشيخ عباس القمي ( مترجم : علامه شعرانى )
350
نفس المهموم ( دمع السجوم ) ( فارسي )
و نيز از ابى الجارود روايت كرده است كه : قبر آن حضرت را از جانب سر و از جانب پا بشكافتند از آن بوى مشگ اذفر شنيدند و در آن شكّ نكردند . ( 1 ) و در حديث مشهور از زايده كه صدر آن در آخر فصل سابق بگذشت وارد است كه : جبرئيل با رسول خدا گفت : اين نوادهء تو و اشارت به حسين عليه السّلام كرد با گروهى از فرزندان و اهل بيت و نيكان امّت تو در كنار فرات در زمينى كه كربلا خوانند كشته شوند . تا اينكه گفت : وقتى اين گروه سوى خوابگاه خويش شتافتند خداى عزّ و جلّ به دست خود جان آنها را قبض كند و فرشتگان از آسمان هفتم به زمين آيند ظرفها از ياقوت و زمرّد در دست داشته باشند پر از آب زندگانى با حلّههاى بهشتى و بوى خوش از بهشت آورند و بدان آب آنها را بشويند و در آن حلّهها كفن كنند و بدان بوى خوش حنوط نمايند و فرشتگان صف در صف بر آنها نماز گزارند آنگاه خداوند برانگيزاند گروهى از امّت تو كه كافران ، آنها را نشناسند و ايشان در اين خونها شريك نشده باشند نه بگفتار و نه بكردار و نه نيّت و آن اجسام را به خاك سپارند و براى قبر حسين عليه السّلام علامتى نهند در آن بيابان تا براى اهل حق نشانه باشد و براى مؤمنين موجب رستگارى گردد و از هر آسمان در هر شبانه روز صد هزار فرشته برگرد او باشند بر وى درود فرستند و خداى را تسبيح كنند و براى زوّار مغفرت از خداى خواهند و نام هر زائر كه آنجا آيد بنويسند ، الخ .