( 1 ) فصل بيستم / در چگونگى جنگ اصحاب امام حسين عليه السّلام و كشته شدن آنان ابو الحسن سعيد بن هبة اللّه معروف به قطب راوندى از علماى شيعه كه مزار وى در صحن جديد قم معروف است وفات او را بر لوح قبرش در 548 نگاشته‌اند اما بحار الانوار از مجموعهء شهيد نقل كرده است كه هنگام چاشت روز چهارشنبه 14 شوّال سال 573 وفات كرد او روايت كرده است به اسناده از ابى جعفر عليه السّلام كه گفت : حسين عليه السّلام پيش از كشته شدن با اصحاب گفت كه : رسول خداى فرمود : اى فرزند تو را بر رفتن عراق مجبور سازند و آن زمينى است كه انبياء و اوصياء يكديگر را ديدار كردند و در جايى كه « عمورا » نام دارد شهيد گردى با گروهى از ياران كه از زخم آهن در خويش الم نيابند آنگاه اين آيت تلاوت فرمود : قُلْنا يا نارُ كُونِي بَرْداً وَ سَلاماً عَلى إِبْراهِيمَ [ 1 ] و جنگ بر تو سرد و سلام باشد پس شادان باشيد كه اگر ما را بكشند ما نزد پيغمبر رويم . ( 2 ) و ثمالى از على بن الحسين عليهما السّلام روايت كرده است كه : با پدرم بودم آن شب كه فرداى آن شهيد شد و ياران خويش را فرمود : اين شب را سپر خود گيريد كه اين مردم مرا خواهند و اگر مرا بكشند سوى شما ننگرند من عقد بيعت از شما بگسستم . گفتند : هرگز چنين نكنيم . فرمود : فردا همه كشته شويد و هيچ‌كس رهايى نيابد . گفتند : سپاس خداى را كه ما را به كشته شدن با تو گرامى داشت . آنگاه دعا كرد و گفت : سر برداريد و بنگريد پس جاى و منزل خويش را در بهشت بديدند . و امام مىفرمود : اى فلان اين منزل تو است و اى فلان اين خانه تو است پس هر كدام به سينه و روى با نيزه‌ها و شمشيرها روبرو مىشدند تا زودتر به منزل خويش در بهشت رسند .

--> [ 1 ] سوره انبياء ، آيه 69 .