( 1 ) شيخ صدوق ( ره ) از سالم بن ابى جعده روايت كرده است گفت : از كعب الاحبار شنيدم كه مىگفت : در كتاب ما نوشته است كه مردى از فرزندان محمد رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كشته مىشود و عرق چهارپايان آنها خشك نشده داخل بهشت گردند و حور عين را در آغوش گيرند پس حسن عليه السّلام بگذشت گفتيم اين است ؟ گفت : نه . و حسين عليه السّلام بگذشت . گفتيم : اين است ؟ گفت : آرى . و نيز روايت كرد كه امام صادق عليه السّلام را گفتند : ما را خبر ده از اصحاب حسين عليه السّلام كه چگونه بىمبالات خويشتن را در آن هنگامه به آب و آتش مىزدند . فرمود : پرده از پيش چشم آنها برداشته شد تا منازل خويش را در بهشت ديدند پس هر يك سوى كشتن مىشتافت تا حورى اى در آغوش كشد و به جاى خويش در بهشت نائل گردد . مؤلف گفت : در آن زيارت ناحيهء شريفه كه مشتمل بر اسامى شهداست گويد : « لقد كشف اللّه لكم الغطاء و مهّد لكم الوطاء و اجزل لكم العطاء » . يعنى : « خداى از پيش چشم شما پرده برداشت و زير پاى شما را نرم كرد و براى شما بخشش بزرگ فرمود » . ( 2 ) و از معانى الاخبار مسندا از امام محمد تقى از پدرانش عليهم السّلام روايت كرده است كه علىّ بن الحسين عليه السّلام فرمود : چون كار بر امام حسين عليه السّلام سخت شد اصحاب وى ديدند او بر خلاف ايشان است هر چه كار دشوارتر مىشود رنگ آنان برگشته و پريده و دلهايشان لرزان و ترسان است اما آن حضرت و بعضى از خواصّ ياران وى رنگشان برافروخته‌تر و جوارحشان آرام و قلبشان مطمئن‌تر گردد پس با يكديگر مىگفتند : نمىبينى چگونه در روى مرگ مىخندد از مرگ بيم ندارد . حسين عليه السّلام فرمود : « صبرا بني الكرام فما الموت الّا قنطرة تعبر بكم عن البأس و الضّراء الى الجنان الواسعة و النّعيم الدّائمة فأيّكم يكره ان ينتقل من سجن الى قصر و ما هو لأعدائكم الّا كمن ينتقل من قصر الى سجن و عذاب » . يعنى : « شكيبايى كنيد اى بزرگ‌زادگان كه مرگ نيست مگر پلى كه شما را از رنج و سختى به باغهاى گشاده فراخ و نعيم جاودانى مىبرد پس كيست از شما كه نخواهد از زندان بكوشك منتقل گردد ؟ ! او مرگ براى دشمنان شما چنان است كه كسى از كاخى به زندان و عذاب رود . و من از پدرم شنيدم از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روايت كرد : « الدّنيا سجن المؤمن و جنّة الكافر و الموت جسر هؤلاء الى جنانهم و جسر هؤلاء الى جحيمهم ما كذبت و لا كذبت » .