( 1 ) مؤلف گويد : از كسانى كه نسبش به ميثم تمّار منتهى مىشود ابو الحسن على بن اسماعيل بن شعيب بن ميثم تمّار است از متكلّمين اماميه در عصر مأمون و معتصم بود و با ملاحده و مخالفين مناظرات داشت و در عهد وى ابو الهذيل رئيس معتزلهء بصره بود . شيخ مفيد - رحمه اللّه - حكايت كرده است كه : على بن ميثم از ابو الهذيل پرسيد : آيا تو مىدانى كه ابليس از هر امر خير نهى مىكند و به هر امر شرّى امر مىكند ؟ ابو الهذيل گفت : بلى . گفت : پس ممكن است به شرّ امر كند نشناخته و از خير نهى كند ندانسته ؟ گفت : نه . ابو الحسن گفت : ثابت شد كه ابليس خير و شرّ همه را مىداند . ابو الهذيل گفت : آرى . ابو الحسن گفت : مرا خبر ده از امام خود بعد از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ايا خير و شرّ همه را مىدانست ؟ گفت : نه . گفت : پس ابليس از امام تو عالمتر است . و ابو الهذيل درماند و منقطع شد . و بدان كه ميثم در همه جا به كسر ميم است و بعضى ميثم بن على بحرانى شارح نهج البلاغه - رفع اللّه مقامه - را استثنا كرده گفته‌اند آن به فتح ميم است .