لسان الملك سپهر

1771

ناسخ التواريخ ( زندگانى پيامبر ) ( فارسي )

چيزى بر سليمان نريزد و پيغمبر خداى از شما نرنجد ؛ و آن جسمى كه خورد و نياشاميد عصاى موسى است ؛ و آن بقعه كه يك نوبت آفتاب ديد پاياب « 1 » آن بحر است كه به عصاى موسى بشكافت و فرعونيان را غرقه ساخت ، و آن جماد كه از وى حيوان آمد سنگى است كه ناقه صالح برآورد ؛ و آن دو ساكن كه متحرك نگردند آسمان و زمين است كه از جائى به جائى تحويل نشوند ؛ و آن دو متحرك كه ساكن نشوند آفتاب و ماه است ؛ و آن زن كه سه ساعت بزاد مريم بود كه به ساعتى بار يافت و ساعتى حامل بود و ساعت ديگر بزاد ؛ و آن دو دوست كه دشمن نشوند جسم و جان است ؛ و آن دو دشمن كه دوست نگردند موت و حيات باشد ، شيء مؤمن و لا شىء كافر است ، احسن اشياء بنى آدم و ناخوب‌ترين چيزها تن بىسر باشد ؛ آنچه نخست در رحم عقد شود انگشت شهادت است و آنچه واپسين در قبر بريزد سر پيوندى است كه در اقصاى ظهر است . چون مضر اين جوابها را با آنچه در ضمير پرداخته بود مطابق يافت بر سر و روى على بوسه زد و مجلسيان بدانستند كه وارث علم رسول خداى اوست . آنگاه مضر قصد زيارت رسول خداى كرد و على بدرقه با او فرستاد . چون مضر سينهء خود را بر قبر نهاد على فرمود : او را زمانى با خود گذاريد كه وداع اين جهان خواهد كرد و زمانى برنيامد كه به جهان جاودانى خراميد ، پس او را تجهيز و تكفين كرده نزديك به قبر حمزه سيد الشّهداء با خاك سپردند . سوختن جهود بعضى از تورية را هم به روايت عامه در « زهرة الرّياض » فقيه ابو مالك از ابن عباس حديث كند كه : در شام مردى جهود در روز شنبه‌اى در قرائت تورية اشتغال داشت در چهار ( 4 )

--> ( 1 ) . پاياب : ته دريا .