مىكنم كه تو را عرضهء عذابى بدارم كه هيچ يك از جوارح را نرسيده باشد . و قال لأصحابه : أيّ عرى الإيمان أوثق ؟ فقالوا : اللّه و رسوله أعلم ، و قال بعضهم : الصّلاة ، و قال بعضهم : الزّكاة ، و قال بعضهم : القيام ، و قال بعضهم : الحجّ و العمرة ، و قال بعضهم : الجهاد . فقال رسول اللّه : لكلّ ما قلتم فضل ، و ليس به ، و لكن أوثق عرى الإيمان الحبّ في اللّه و البغض في اللّه ، و توالي أولياء اللّه ، و التّبرّي من أعداء اللّه . رسول خدا با اصحاب فرمود : كدام حبل از ايمان استوارتر است ؟ گفتند : خدا و رسول اعلم است ، و بعضى گفتند : نماز ، و برخى زكات و جماعتى عبادت در شب را اختيار كردند ، و گروهى نيز حجّ و عمره ، و طايفه‌اى جهاد را برگزيدند . پيغمبر فرمود : از براى هر يك از اين جمله فضيلتى است ، لكن محكم‌تر حبل ايمان ، حبّ در راه خدا و بغض در راه خدا ، و دوستى دوستان خدا ، و بيزارى از دشمنان خداست . و قال : ودّ المؤمن فى اللّه اعظم شعب الايمان . الا و من احبّ فى اللّه . و ابغض فى اللّه ، و اعطى فى اللّه ، و منع فى اللّه فهو من اصفياء اللّه . مىفرمايد : بزرگتر شاهراه ايمان دوستى مؤمن است در راه خدا ، كسى كه حبّ او و بغض او و عطاى او و امساك او در راه خدا باشد از اصفياى خداست . و قال : قال اللّه : إنّ من أغبط أوليائي عندي رجلا خفيف الحال ، ذا حظّ من صلاة ، أحسن عبادة ربّه بالغيب ، و كان غامضا في النّاس . من جعل رزقه كفافا فصبر عليه و عجّلت منيّته فقلّ تراثه و قلّت بواكيه : رسول خدا فرمود كه : خداوند مىفرمايد : اشرف دوستان من در نزد من مردى است كه با مردم گرانى نكند ، و از نماز بهره‌مند باشد ، و با حسن عبادت ايمان به غيب دارد ، و خود را از مردم پوشيده بدارد ، و كناره جويد . و كسى كه رزق خود را به اندازه كفاف بدارد ، و بر آن صبر كند ، و چون مرگش فرا رسد مال فراوان از او نماند ، و گريه كنندگان فراوان ندارد . و قال : بادروا الى رياض الجنّة ، قالوا يا رسول اللّه و ما رياض الجنّة ؟ قال : حلق الذكر . فرمود : مبادرت كنيد به سوى رياض بهشت . عرض كردند : يا رسول اللّه رياض بهشت چيست ؟ فرمود : حلقه‌هاى ذكر . و قال : اكثر ما تلج به امّتى النّار ، البطن و الفرج : بيشتر چيزى كه امّت من بدان بهرهء دوزخ شوند أكل حرام و وطى به حرام است .