منافق نباشد : نخست حسن مذهب ، و ديگر علم دين . الشّيخ شاب فى حبّ اثنتين : فى حبّ طول الحياة و كثرة المال : حرص مردم پير ، جوان شود در حبّ درازى عمر و فزونى مال . فضوح الدّنيا اهون من فضوح الآخرة : از براى حفظ مقامات دنيوى ارتكاب محرمات نبايد كرد چه رسوائى در دنيا سهل‌تر است از رسوائى آخرت . الرّغبة فى الدّنيا تكثر الهمّ و الحزن ، و البطالة تقسى القلب : رغبت دنيا اندوه و حزن را فراوان كند ، و ارتكاب كارهاى بىفايده قساوت قلب آرد . الزنى يورث الفقر : زنا كردن مورث درويشى شود . صلة الرّحم يزيد فى العمر : رعايت رحم عمر را افزون كند . الرّجل فى ظلّ صدقته ، حتى يقضى بين النّاس : مرد در پناه صدقات خود بزرگ شود ، چندان كه در ميان مردم مكانت حكومت يابد . العلماء امناء اللّه على خلقه : علماى دين بر خلايق امين خداوندند . المؤمن للمؤمن كالبنيان ، يشدّ بعضه بعضا : مؤمنان پشتوان يكديگرند ، مانند بنيانها كه با يكديگر استوار باشند . ما وقى به المرء عرضه ، كتبت له به صدقة : چيزى را كه مرد بدان نگاه دارد عرض و مكانت خود را ثواب صدقه دارد . لكلّ شىء عماد و عماد الدّين الفقه : از براى هر چيز نگاهبانى است ، و نگاهبان دين علم به أحكام دين است . المسلم اخ المسلم لا يظلمه ، و لا يسلمه : مسلمانان برادرانند ، لاجرم هيچ مسلم ، مسلمى را ظلم نكند ، و در شدايد و مهالك او را فرو نگذارد . الويل كلّ الويل لمن ترك عياله بخير ، و قدم على ربّه بشرّ : واى بر آن كس كه مال مردم را به حرام انباشت ، و از براى وارث گذاشت ، و با حالى منكر به سراى ديگر شتافت . من سرّته حسنة ، و ساءته سيّئة فهو مؤمن : مؤمن كسى است كه شاد كند او را كردار نيك ، و بد آيد او را كردار بد . من يشتهى كرامة الآخرة يدع زينة الدّنيا : فرو گذارد زينت دنيا را ، كسى كه در طلب بزرگوارى آخرت است .