فقال : جماعة امّتى اهل الحقّ و ان اقلّوا . فرمود : جماعت امّت من اگر چه اندك باشد به حق باشند . و قال : من وعده اللّه على عمل ثوابا فهو منجز له ، و من او عده على عمل عقابا فهو فيه بالخيار . [ مىفرمايد ] : كردارى را كه خداوند به پاداش ثوابى و اجرى وعده فرموده البته به وعده وفا كند ، و گناهى را كه به مكافات بيم داده تواند شد كه رحمت كند و معفو دارد . و قال : أ لا اخبركم بأشبهكم بي أخلاقا ؟ قالوا : بلى يا رسول اللّه . فقال : أحسنكم أخلاقا ، و أعظمكم حلما ، و أبرّكم بقرابته ، و أشدّكم إنصافا من نفسه في الغضب و الرّضى . فرمود : آگهى مىدهم شما را به آن كس كه با من از در خلق شبيه‌تر است . عرض كردند : فرمان كن . [ فرمود : ] آن كس از شما كه خلقش ستوده‌تر باشد ، و حلمش بزرگتر باشد ، و رعايت صله رحم بيشتر كند ، و هنگام خشم و رضا نيكتر نفس خويش را به عدل گمارد . و قال : الطّاعم الشّاكر افضل من الصّائم الصّامت : آن كس كه نعمت خداى را بخورد و سپاس گزارد فضيلت دارد بر آن روزه‌دار كه ساكت باشد . و قال : ودّ المؤمن المؤمن فى اللّه من اعظم شعب الايمان . و من احبّ فى اللّه و ابغض فى اللّه و اعطى فى اللّه ، و منع فى اللّه ، فهو من اصفياء اللّه . مىفرمايد : دوستى مؤمن مر مؤمن را در راه خدا اعظم طريق ايمان است ، و آن كس كه حبّ و بغضش و عطا و منعش از براى خدا باشد از پارسايان دين است . و قال : احبّ عباد اللّه الى اللّه انفعهم لعباده ، و اقومهم بحقّه الّذين يحبّب اليهم المعروف و فعاله : ستوده‌تر از بندگان نزد خداوند كسى است كه براى بندگان خدا سودمندتر باشد ، و در اجراى احكام حق استوارتر آن كسانند كه معروف و امر به معروف را پسنده دارند . و قال : من آتى إليكم معروفا فكافئوه ، فإن لم تجدوا فأثنوا فإنّ الثّناء جزاء . [ فرمود ] : كسى كه شما را معروفى آورد و احسانى كرد پاداش كنيد او را ، و اگر دست به پاداش نيافتيد زبان از ثنا بازنداريد ، چه ثنا نيز جزائى باشد . و قال : من حرم الرّفق فقد حرم الخير كلّه . [ فرمود ] : كسى كه از مداراى با خلق دست بازداشت ادراك خير را به تمامت از دست بگذاشت .