خصلت را هر كه ملازمت كند نور خدايش فروگيرد : آن كس كه نگاهبانش اقرار به وحدانيّت خدا و رسالت خاتم انبياست ، و آن كس كه چون داهيه و مصيبتى درآيد . به كلمهء : « انّا للّه و انّا اليه راجعون استرجاع جويد ، و آنكه چون ادراك نعمتى فرمايد « الحمد للّه » گويد ، و آنكه چون گناهى از او صدور يابد استغفار كند ، و به توبت گرايد . و قال : من أعطي أربعا لم يحرم أربعا : من أعطي الاستغفار لم يحرم المغفرة ، و من أعطي الشّكر لم يحرم الزّيادة ، و من أعطي التّوبة لم يحرم القبول ، و من اعطي الدّعاء لم يحرم الإجابة . كسى را كه چهار چيز عطا شده باشد از چهار چيز محروم بماند : آنكه استغفار كند از آمرزش محروم نماند ، و آنكه خداى را سپاس گزارد و نعمت او زياده گردد ، و آنكه به توبت و انابت گرايد در حضرت إله پذيرفته شود ، و آنكه دست به دعا بردارد خداوند محروم نگذارد . و قال العلم خزائن و مفاتيحه السّؤال ، فسلوا رحمكم اللّه ، فانّه يؤجر اربعة : السّائل و المتكلّم و المستمع و المحبّ لهم : همانا علم گنجهاست و كليد آن گنجها سؤال است . پس بپرسيد كه چهار كس را از آن بهره رسد : آنكه بپرسد و آنكه بگويد و آنكه بشنود و دوست دارد ايشان را . و قال : سائلوا العلماء ، و خاطبوا الحكماء و جالسوا الفقراء : در مشكلات دين با علما سخن كنيد ، و با حكما مخاطبت آغازيد ، و دفع كبر را با فقرا مجالست اندازيد . و قال : فضل العلم احبّ الىّ من فضل العبادة ، و افضل دينك الورع . مىفرمايد : دوستر دارم فضل علم را بر فضل عبادت ، و بهترين چيز در دين شما پارسائى است . و قال : من افتى النّاس به غير علم لعنته ملائكة السّماء و الارض : آن كس كه بدون علم در مسائل شرعيه فتوى كند فريشتگان آسمان و زمين او را لعنت كنند . و قال : انّ عظيم البلاء يكفى به عظيم الجزاء ، فاذا احبّ اللّه عبدا ابتلاه فمن رضى فله عند اللّه الرّضى ، و من سخط فله السّخط : ابتلاى بزرگ را پاداش بزرگ در برابر است : چون خداوند بنده را دوست دارد او را مبتلا كند ، اگر در امتحان صابر و شاكر باشد خداى از او خشنود شود ، و اگر ناسپاسى كند و خشم گيرد خداى بر او خشمناك شود . وقتى مردى به حضرت رسول آمد و عرض كرد : يا رسول اللّه مرا وصيّتى فرما . فقال له : لا تشرك باللّه شيئا و إن حرّقت بالنّار و إن عذّبت ، و إلّا و قلبك مطمئنّ