و من الحيوة قبل الموت . و الّذي نفسي بيده ما بعد الموت من مستعتب ، و ما بعد الدّنيا دار إلّا الجنّة و النّار : اى مردمان همانا از بزرگان دين و ائمهء طاهرين از براى شما علامتها نصب شده پس بديشان پناهنده شويد ، همانا مؤمن را از دو روز انديشه بايد بود : نخست روزى كه گذشته و نداند خداوند بر او چه نوشته . و ديگر روزى كه از پى درمىآيد و نداند خداوند در حق او چه حكم مىفرمايد . پس بايد هر بنده كار خويش را خويشتن بسازد و از دنيا به آخرت پردازد ، و از جوانى تهيهء پيرى كند ، و در حيات اعداد مرگ فرمايد . سوگند به آن خداى كه جان من به دست قدرت اوست كه نيست بعد از مرگ هلاكتى و نه بعد از دنيا سرائى ، مگر بهشت و دوزخ . رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در صفت علم و عقل و جهل فرمايد قال : تعلّموا العلم ، فإنّ تعلّمه حسنة ، و مدارسته تسبيح ، و البحث عنه جهاد ، و تعليمه من لا يعلمه صدقة ، و بذله لأهله قربة لأنّه معالم الحلال و الحرام ، و سالك بطالبه سبيل الجنّة ، و مونس في الوحدة ، و صاحب في الغربة ، و دليل على السّرّاء و الضّرّاء ، و سلاح على الأعداء ، و زين الأخلّاء ، يرفع اللّه به أقواما و يجعلهم فى الخير أئمّة ، يقتدى بهم ، ترمق أعمالهم ، و تقتبس آثارهم ، و ترغب الملائكة في خلّتهم ، لأنّ العلم حيوة القلوب ، و نور الأبصار من العمى ، و قوّة الأبدان من الضّعف ، و ينزّل اللّه حامله منازل الأخيار و يمنحه مجالسة الأبرار في الدّنيا و الآخرة . بالعلم يطاع اللّه و يعبد ، و بالعلم يعرف اللّه و يوحّد ، و به توصل الأرحام ، و يعرف الحلال و الحرام ، و العلم إمام العقل . مىفرمايد : فراگيريد علم را كه فرا گرفتنش ثوابى بزرگ باشد ، و مدارست « 1 » آن ذكر جهان آفرين ، و مباحثه در آن جهاد در دين است ، آموزگارى آن صدقه با حاجتمند ، و آموختن آن مر اهلش را قربت با خداوند ، چه علم ، حلال و حرام را

--> ( 1 ) . مدارست : مذاكره و مباحثه .