لسان الملك سپهر
1722
ناسخ التواريخ ( زندگانى پيامبر ) ( فارسي )
تَوَلَّيْتُمْ أَنْ تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ وَ تُقَطِّعُوا أَرْحامَكُمْ . « 1 » آنگاه فرمود : اى مهاجرين شما را در حق انصار به نيكوئى وصيّت مىكنم چه ايشان ساخته داشتند براى شما سراى هجرت را و پيشى گرفتهاند به ايمان از آن پيش كه شما بديشان هجرت كنيد و اثمار بساتين خود را با شما مناصفه كردند و شما را در منازل خود جاى دادند با اينكه خود محتاج بودند هر كس از شما بر ايشان حاكم شود بايد از محسن ايشان قبول كند و از مسيء ايشان تجاوز نمايد و بر ايشان كسى را اختيار ننمايد . آنگاه فرمود : اى انصار ، بعد از من جماعتى را بر شما ايثار خواهند كرد و بر شما ترجيح خواهند داد . عرض كردند : يا رسول اللّه با ايشان چه كنيم ؟ فرمود : صبر كنيد تا زمانى كه كنار حوض كوثر به من رسيد . فضل بن عباس گويد : در روزگار ناتندرستى ، رسول خداى دست مرا گرفته از خانه به مسجد شد و بر منبر صعود داد و بلال را فرمان كرد كه مردم را ندا كن كه حاضر شويد كه اينك وصيّت واپسين است با شما . اخبار پيغمبر در منبر براى قصاص بلال در كوى و بازار ندا درداد و مردمان خرد و بزرگ فراهم شدند و پردگيان و دوشيزگان نيز حاضر مسجد گشتند و گروه از پس گروه جاى كردند و پيغمبر همىفرمود : وسّعوا لمن ورائكم . پس خطبهاى قرائت كرد و فرمود : اى مردم هنگام بيرون شدن من است از ميان شما هر كه را بر من حقى باشد بازخواهد ، و اگر كسى را به ضربى آزرده باشم قصاص كند و اگر مال كسى برده باشم مال من حاضر است بازستاند ؛ و بيم نكند كه من با او خصمى خواهم كرد كه عداوت از ملكات من نيست و دوستتر كس نزد من آن است كه اگر او را حقى بر من باشد بازخواهد يا مرا حلال كند تا طيب النّفس
--> ( 1 ) . سورهء محمد ، آيه 32 : آيا اميدواريد كه با فراهم آمدن حكومت در زمين به فساد برخيزيد و قطع رحم كنيد .