بنى مرّه يا مزدلفه و به روايتى بنى تميم بود بخريد و اعرابى منكر شد و از پيغمبر گواه طلبيد ، خزيمة بن ثابت شهادت داد و ذو الشّهادتين لقب يافت و اين اسب سفيد بود . سيم : لزاز ، و آن را مقوقس به هديه فرستاد و پيغمبر بسيار وقت بر آن مىنشست . چهارم : لحيف و آن را ربيعة بن ابى البراء هديه كرد و پيغمبر چند شتر او را عطا داد . پنجم : ورد ، آن را تميم دارى هديه كرد ، پيغمبر به عمر بن الخطّاب عطا فرمود و او به يك تن از مجاهدين داد تا بر آن جهاد كند ، ديگر باره خواست از آن كس بخرد پيغمبر فرمود : چيزى را كه به صدقه دادى ديگر بر آن عود مكن . قال رسول اللّه : لا تشتره لا تعد في صدقتك و إن أعطيكها فإنّ العائد في صدقته كالكلب يعود في فيئه . ششم : مقدام . هفتم : ظرب ، آن را فروة بن عمرو الجذامى به هديه داد . هشتم : ملاوح ، و آن را نخست ابو بردة بن تيار داشت . نهم : سبجه ، و آن فرسى اشقر بود از مردى اعرابى از قبيلهء جهينه به ده ( 10 ) شتر خريد ، بدان مسابقت مىفرمود و پيشى مىجست و شاد مىگشت . دهم : بحر ، آن را از بازرگانان يمن بخريد ، و سه نوبت بر اين اسب مسابقت كرد و پيشى بگرفت ، رسول خداى دست مباركش بر پيشانى او فرود آورد و فرمود : « ما انت الّا بحر » پس به اين نام معروف شد ، زين آن دودفّه ليف خرما بود . يازدهم : ابلق ، و آن دو رنگ بود . دوازدهم : ذو العقّال « 1 » . سيزدهم : ذو اللّمه . چهاردهم : مرنجل - به كسر جيم - . پانزدهم : مرواح ، آن را جماعتى از بنى مذحج هديه فرستادند . شانزدهم : سرحان . هفدهم : يعسوب ؛ امير النّحل و ذكرها . هجدهم : يعبوب ، و آن اسبى سريع بود كه سهل و نرم همىدويد از اين روى اين

--> ( 1 ) . ذو العقّال : مرضى است كه در پاى اسب پيدا شود ( س ) .