حكّمتموه فقضى بينكم * ابلج مثل القمر الزّاهر لا يأخذ الرّشوة من حكمه * و لا يبالى غبن الخاسر لا يرهب المنكر منكم و لا * يرجوكم الّا تقى الامر كم قد قضى شعرى فى مثله * فسار لى فى منطق سائر ان ترجع الحكم الى اهله * فلست بالمسدى و لا النّائر و لست فى السّلم بذى نائل * و لست فى الهيجاء بالجاسر و لست بالاكثر منهم حصىّ * و انّما العزّة للكاثر و لست فى الاثرين من مالك * و لا الى بكر ذوى النّاصر هم هامة الحىّ اذا ما دعوا * و مالك فى السّودد القاهر سادوا و فى قومهم سادة * و كابرا سادوك عن كابر فاقن حيّا انت ضيّعته * مالك بعد الجهل من عاذر اعلم ما انت الى عامر * الناقض « 1 » الاوتار على الواتر « 2 » و اللّابس الخيل بخيل اذا * ثار غبار كبة « 3 » الثّائر ان تسد الحوص فلم تعدهم * و عامر ساد بنى عامر قد قلت شعرى فمضى فيكما * و اعترف المنقور للنّاقر لقد اسلّى الهمّ اذ يعترى * بحسرة دوسرة عاقر « 4 » زيّافة بالرّحل خطّارة * تلوى بشرخى ميسة فاتر شتّان ما يومى على كورها * و يوم حيّان اخى جابر ارمى بها البيداء اذ هجّرت * و انت بين القرو و العاصر فى مجدل شيّد بنيانه * يزلّ عنه ظفر « 5 » الطّاير چون اين اشعار گوشزد علقمة بن علاثه شد در قتل اعشى يك دل گشت و در تمامت طرق و شوارع كه معبر اعشى تواند شد عوانان بگماشت ، از قضا چنان افتاد كه وقتى در طىّ مسالك دليلى كه رهنماى اعشى بود اغلوطه « 6 » خورد و اعشى را به

--> ( 1 ) . نقض : باز كردن تاب رسن و شكستن . ( 2 ) . وتر : به معنى خونخواهى است ؛ و واتر يعنى : خونخواه . ( 3 ) . كبه : به معنى خاك . ( 4 ) . عاقر : يعنى نازاينده . ( 5 ) . الظفر : ناخن انسان و غير انسان . ( 6 ) . اغلوطه : سخن و كلام كه بر آن كس را به غلط اندازند .