كان قبلكم من بنى اسرائيل ، أيّها النّاس انّى لا احلّ لكم الّا ما أحلّه القرآن و لا أحرّم عليكم الّا ما حرّمه القرآن و انّى مخلّف فيكم الثّقلين ما ان تمسّكتم بهما لن تضلّوا و لن تزلّوا كتاب اللّه و عترتى أهل بيتى هما الخليفتان فيكم و انّهما لن يفترقا حتّى يردا علىّ الحوض فأسائلكم بما خلّفتمونى فيهما و ليذادون يومئذ رجال عن حوضى كما تذاد الغريبة من الابل ، فتقول رجال أنا فلان أنا فلان فأقول أمّا الاسماء فقد عرّفت و لكنّكم ارتددتم من بعدى فسحقا لكم . از اين كلمات انهى مىدارد مىفرمايد : اى مردمان شما را به راهى روشن رها كردم كه تا به حضرت حق هيچ ظلمت و تاريكى حايل و حاجز نشود ، پس بعد از من طريق انحراف نجوئيد و در منهج « 1 » خلاف نپوئيد ، همانا هيچ حلال و حرامى را جز به حكم قرآن بر شما در نياوردم و در ميان شما قرآن را و اهل بيت خود را به وديعت گذاشتم و از بهر شما خليفه ساختم ، و هرگز قرآن از اهل من و اهل من از قرآن جدا نشوند تا گاهى كه در حوض بر من درآيند ، اگر به قرآن و اهل بيت من اعتصام « 2 » جوئيد هرگز گمراه نشويد و در دين لغزش نكنيد ، همانا در كنار حوض از شما پرسش خواهم كرد از مخالفت و مباراتى كه با اهل من و قرآن خداى خوى و روش ساختيد و آن روزى است كه بسيار كس از حوض من دور افتد و بسيار كس از در چاره نام خويش بر زبان راند تا خود را شناخته دارد و من در پاسخ گويم شما را نيك مىشناسم لكن به كيفر آنكه بعد از من مرتد شديد دستخوش عذاب خداى گرديديد . عذر علماى عامه از تخلّف ابو بكر بالجمله چون رسول خداى صلّى اللّه عليه و آله اين كلمات به پاى برد از منبر به زير آمد و به سراى خويش شتافت ، لكن علماى اهل سنّت و جماعت سبب مخالفت ابو بكر و ديگران از جيش اسامه بدين گونه معذرت جسته‌اند .

--> ( 1 ) . منهج : راه . ( 2 ) . اعتصام : چنگ زدن و گرفتن و پناه بردن .