لسان الملك سپهر

1812

ناسخ التواريخ ( زندگانى پيامبر ) ( فارسي )

و در حق رسالت او قسم ياد فرموده : يس وَ الْقُرْآنِ الْحَكِيمِ إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ . « 1 » و در اثبات هدايت او قسم ياد كرده مىفرمايد : وَ النَّجْمِ إِذا هَوى ما ضَلَّ صاحِبُكُمْ وَ ما غَوى . « 2 » و محبت او را وَ الضُّحى وَ اللَّيْلِ إِذا سَجى ما وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَ ما قَلى . « 3 » و خلق عظيم او را ن وَ الْقَلَمِ وَ ما يَسْطُرُونَ ما أَنْتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُونٍ وَ إِنَّ لَكَ لَأَجْراً غَيْرَ مَمْنُونٍ وَ إِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ . « 4 » ششم : او را جوامع الكلم عطا كرد كه لفظ اندك و معنى فراوان دارد چنان كه فرموده : أعطانى جوامع الكلم . مراد از آن قرآن يا اعم است . هفتم : هيبت او را يك‌ماهه راه در دل اعدا افكند . هشتم : غنايم بر امم ما تقدم حرام و بر امّت او حلال شد . نهم : تمام روى زمين را از براى معبد و مسجد امّت او خداوند جايز داشت و خاك را از بهر تيمّم چون آب نيابند به جاى آب گذاشت و امم سالفه را جز در معبد معيّن عبادت روا نبود . دهم : آنكه بر تمامت خلايق مبعوث شد و انبياى ما تقدم به روايتى هر يك به قومى مبعوث شدند و اگر نوح عليه السّلام يا جز او بر تمامت انس مبعوث باشد آن حضرت بر جن و انس مبعوث شد . يازدهم : آنكه ختم نبوت به دو شد چنان كه در ششم اين فضايل خود مىفرمايد : فضّلت على الانبياء بستّ أعطيت جوامع الكلم و نصرت بالرّعب من ميسره شهر و أحلّت لى الغنائم و جعلت لى الارض مسجدا و طهورا و أرسلت الى الخلق كافّة و ختم بى النّبيّون . و اينكه به نصّ حديث ، عيسى در آخر زمان فرود آيد و نسخ شريعت او نكند بلكه متابعت او گيرد . دوازدهم : آنكه در غزوات ملائكه حاضر مىشدند و با دشمنان او مخاصمه مىكردند . سيزدهم : آنكه خدايش رحمت بر عالميان ساخت چنان كه مىفرمايد : و

--> ( 1 ) . سورهء يس ، آيه يك ( 2 ) . سورهء نجم ، آيه يك ( 3 ) . سورهء ضحى ، آيه يك ( 4 ) . سورهء قلم ، آيه 1 - 4 .