و نيز پيغمبر مىفرمايد : لو كان موسى حيّا ما وسعه الّا اتّباعى . و نيز مىفرمايد : لو أنّ موسى أدركنى و لم يؤمن بى لما نفعته نبوّته شيئا . سيم : خداوند هر پيغمبر را به نام خطاب فرموده چنان كه مىفرمايد : يا آدَمُ اسْكُنْ أَنْتَ وَ زَوْجُكَ الْجَنَّةَ « 1 » . و يا نُوحُ اهْبِطْ بِسَلامٍ مِنَّا وَ بَرَكاتٍ « 2 » ، و يا إِبْراهِيمُ أَعْرِضْ عَنْ هذا « 3 » ، و يا مُوسى إِنِّي اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسالاتِي وَ بِكَلامِي « 4 » ، و يا داوُدُ إِنَّا جَعَلْناكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ « 5 » ، و يا زَكَرِيَّا إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلامٍ « 6 » ، و يا يَحْيى خُذِ الْكِتابَ بِقُوَّةٍ « 7 » ، و يا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِي عَلَيْكَ وَ عَلى والِدَتِكَ . « 8 » و محمّد را به اسم خطاب نمىفرمود از بهر تعظيم بلكه به القاب خطاب كرد مانند : يا أَيُّهَا النَّبِيُّ جاهِدِ * « 9 » ، و يا أَيُّهَا الرَّسُولُ * . « 10 » و هر جا نام آن حضرت فرود شد به غير خطاب بود مانند : وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ . « 11 » و ديگر : مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ « 12 » ، وَ خاتَمَ النَّبِيِّينَ « 13 » و اشباه آن . چهارم : امم سالفه را روا بود كه پيغمبر خود را به نام خطاب كنند و محمّد را جايز نبود چنان كه مىفرمايد : لا تَجْعَلُوا دُعاءَ الرَّسُولِ بَيْنَكُمْ كَدُعاءِ بَعْضِكُمْ بَعْضاً . « 14 » چه نخست به يا محمّد و يا ابا القاسم خطاب مىكردند ، بعد از اين آيت يا رسول اللّه و يا نبى اللّه گفتند . پنجم : خدا به بلد او سوگند ياد كرده مىفرمايد : لا أُقْسِمُ بِهذَا الْبَلَدِ وَ أَنْتَ حِلٌّ بِهذَا الْبَلَدِ . « 15 » و به حيات هيچ كس قسم ياد نكرده جز محمّد كه مىفرمايد : لَعَمْرُكَ إِنَّهُمْ لَفِي سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُونَ . « 16 »

--> - هم با شما گواهم . ( 1 ) . سورهء بقره ، آيه 35 : اى آدم با همسرت در بهشت سكنى گزين . ( 2 ) . سورهء هود ، آيه 48 ( 3 ) . سورهء هود ، آيه 76 . ( 4 ) . سورهء اعراف ، آيه 144 . ( 5 ) . سورهء ص ، آيه 26 . ( 6 ) . سورهء مريم ، آيه 7 . ( 7 ) . سورهء مريم ، آيه 12 . ( 8 ) . سورهء مائده ، آيه 110 . ( 9 ) . سورهء تحريم ، آيه 9 . ( 10 ) . سورهء مائده ، آيه 41 و 67 و سورهء مؤمنون ، آيه 51 . ( 11 ) . سورهء آل عمران ، آيه 144 . ( 12 ) . سورهء محمد ، آيه 29 ( 13 ) . سورهء احزاب ، آيه 40 . ( 14 ) . سورهء نور ، آيه 63 ( 15 ) . سورهء بلد ، آيه يك ( 16 ) . سورهء حجر ، آيه 72