اصبت بنىّ منك و نلت منّى * من اللّذات و الحلل الغوالى به روايتى زهير روزگارى دراز بزيست تا رسول خداى او را ديدار كرد و فرمود : الّلهمّ أعذنى من شيطانه . - چنان كه ازين پيش مرقوم افتاد - . و هم گفته‌اند : زهير قبل از بعثت جان بداد ، و چون حاضر مرگ شد كعب را پيش خواند و گفت مرا در خواب نمودار شد كه مردى بر من درآمد و مرا به سوى آسمان حمل داد ، چندان‌كه مس فلك توانستم كرد ؛ و از آنجا رها كرد تا به زمين درافتادم . قال له : أنّى أشك أنّه كائن من خبر السّماء بعدى شيء فان كان فتمسّكوا به و سارعوا اليه . گفت : بىگمان مردى آيد كه خبر از آسمان دهد : اگر او را ديدار كنيد دست از او بازنداريد ، و به حضرت او شتاب گيريد ، اين بگفت و بمرد . و اين قصيده را كه از جمله سبعهء معلقه است بعد از مصالحه ميان عبس و ذبيان ، زهير در مدح هرم بن سنان و حارث بن عوف مىگويد : امن امّ اوفى « 1 » دمنة لم تكلّم * بحومانة « 2 » الدّراج فالمتثلّم « 3 » و دار لها بالرّقمتين « 4 » كانّها * مراجيع وشم فى نواشر معصم بها العين و الارآم يمشين خلفة * و اطلاؤها ينهضن من كلّ مجثم وقفت بها من بعد عشرين حجة * فلايا عرفت الدّار بعد توهّم اثافى سعفا فى معرّش مرجل * و نؤيا كجذم الحوض لم يتلّم فلمّا عرفت الدّار قلت لربعها * الا انعم صباحا ايّها الرّبع و اسلم تبصّر خليلى هل ترى من ظغائن * تحمّلن بالعلياء من فوق جرثم علون بانماط عتاق و كلّة * وراد حواشيها مشاكهة الدّم و ورّكن فى الشّوبان يعلون متنه * عليهنّ دلّ النّاعم المتنعّم بكرن بكورا و استحرن بسحرة * فهنّ لوادى الرّسّ كاليد للفم و فيهنّ ملهى للّطيف و منظر * انيق لعين النّاظر المتوسّم كانّ فئات « 5 » العهن فى كلّ منزل * نزلن به حبّ الفنا لم يحطّم

--> ( 1 ) . ام اوفى : نام زن زهير است . ( 2 ) . حومانة الدراج : نام آبى است در راه بصره تا مكه . ( 3 ) . نام زمينى است . ( 4 ) . الرقمتين : دو موضع است يكى نزديك وادى القرى و ديگرى نزديك بصره . ( 5 ) . الفنا كعصا : كوهى است به نجد .