لسان الملك سپهر
1267
ناسخ التواريخ ( زندگانى پيامبر ) ( فارسي )
فتح مكه رسول خداى خون او را هدر ساخت - چنان كه در جاى خود رقم مىشود - . بالجمله على آن مكتوب را مأخوذ داشته به حضرت پيغمبر آورد و رسول خداى به مسجد آمده بر منبر صعود داد و با اصحاب خطاب كرد كه : يك تن از شما نامهاى به مردم مكه نگاشته تا ايشان را از آهنگ ما آگهى دهد ، هم اكنون خويشتن بر كردار خود اعتراف كند و اگر نه من پديدار كنم . كس جواب بازنداد تا در كرّت سيم حاطب بن ابى بلتعه برخاست و عرض كرد : يا رسول اللّه سوگند با خداى كافر نشدهام و مرتد نگشتهام . فرمود : اين از بهر چه كردى ؟ عرض كرد : كه من مردى قرشى نيستم بلكه از حلفاى قريشم و كس در مكه ندارم كه حراست مال و عشيرت من كند و ديگر مهاجران را در مكه خويشان و نزديكانند كه كفيل اهل و مال ايشان است خواستم تا بر قريش حقى اندازم كه به رعايت آن حق حمايت بازماندگان من كنند . اين آيت مبارك اين وقت آمد : بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَ عَدُوَّكُمْ أَوْلِياءَ تُلْقُونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَ قَدْ كَفَرُوا بِما جاءَكُمْ مِنَ الْحَقِّ يُخْرِجُونَ الرَّسُولَ وَ إِيَّاكُمْ أَنْ تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ رَبِّكُمْ إِنْ كُنْتُمْ خَرَجْتُمْ جِهاداً فِي سَبِيلِي وَ ابْتِغاءَ مَرْضاتِي تُسِرُّونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَ أَنَا أَعْلَمُ بِما أَخْفَيْتُمْ وَ ما أَعْلَنْتُمْ وَ مَنْ يَفْعَلْهُ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَواءَ السَّبِيلِ . « 1 » حاصل معنى چنان است مىفرمايد : با دشمنان من و دشمنان خود ساز مهر و حفاوت طراز مكنيد و كافران را از در دوستى انفاذ نامه روا مداريد چه ايشان شما را و رسول خداى را به شهر خود نمىگذارند ، اگر شما به آهنگ جهاد و رضاى خداوند هجرت گزيديد ، چگونه كافران را به ارسال كتاب آگهى مىفرستيد و به نهانى خبر جنگ بازمىدهيد ؟ همانا خداوند پيغمبر خود را از آن دوستى كه با اعدا پوشيده داريد و آن معذرت كه به دروغ مكشوف مىسازيد داننده است و هر كه اين كردار ناهنجار كند از راه راست ياوه شود . إِنْ يَثْقَفُوكُمْ يَكُونُوا لَكُمْ أَعْداءً وَ يَبْسُطُوا إِلَيْكُمْ أَيْدِيَهُمْ وَ أَلْسِنَتَهُمْ بِالسُّوءِ وَ وَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ لَنْ تَنْفَعَكُمْ أَرْحامُكُمْ وَ لا أَوْلادُكُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ يَفْصِلُ بَيْنَكُمْ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ « 2 » . مىفرمايد : اگر اين كافران دست يابند شما را به زبان و زيان بيازارند ، جز اينكه كافر شويد ، همانا از اين كردار شما را و خويشان و فرزندان
--> ( 1 ) . سورهء ممتحنه : آيه يك . ( 2 ) . سورهء ممتحنه ، آيه 2 و 3 .