عزّ و جل گويد : « سخن پيش من دگرگون نشود و من به بندگان خويش ستم نكنم » . در كار دنيا و آخرت و آشكار و نهان خويش از خدا بترسيد كه هر كه از خدا بترسد ، رستگارى بزرگ يافته است . ترس خدا از غضب و عقوبت او محفوظ مىدارد ، و چهره‌ها را سپيد مىكند و مايهء رضاى پروردگار مىشود و مرتبت را بالا مىبرد . نصيب خويش را بگيريد و در كار خدا قصور مكنيد كه خدا كتاب خويش را به شما آموخته و راه خويش را نموده تا راستگو از دروغگو معلوم شود . شما نيز نيكى كنيد ، چنان كه خدا با شما نيكى كرده و با دشمنان وى دشمنى كنيد و در راه خدا چنان كه بايد جهاد كنيد كه او شما را برگزيده و مسلمان ناميده تا « هر كه هلاك مىشود از روى حجت هلاك شود و هر كه زندگى يابد از روى حجت زندگى يابد » . همه نيروها از خداست ، خدا را بسيار ياد كنيد و براى آخرت كار كنيد ، هر كه روابط خويش را با خدا سامان دهد روابط او را با مردم نكو كند كه خدا بر مردم حاكم است و مردم بر خدا حاكم نيستند ، خدا مالك است و مردم مالك خدا نيستند ، خدا بزرگ است و همه نيروها از خداى بزرگ است ] . و از اينجاست كه اين خطبه در انعقاد جمعه مقرّر افتاد . بالجمله مردم را بر تقوى تحريص « 1 » نمود و با صد ( 100 ) تن نماز جمعه بگزاشت و آن اول خطبه و جمعه‌اى بود كه در آن اراضى به پاى برد . تقاضاى رؤساى قبايل انصار از پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و از آنجا بر ناقهء قصوى سوار شد ، عتبان بن مالك و نوفل بن عبد اللّه بن مالك العجلانى زمام ناقه آن حضرت را گرفتند و گفتند : انزل بين اظهرنا در ميان ما باش كه

--> ( 1 ) . تحريص : برانگيختن كسى را بر امرى ، وادار كردن