داشت ، و كنيت او ابو عبد الشّمس است و او دختر « 1 » مرّة بن هلال بن فالج بن ذكوان بن ثعلبة بن بهثة بن سليم بن منصور بن عكرمه را به زنى بگرفت و از وى دو پسر توأمان « 2 » متولد شدند چنان كه پيشانى ايشان با هم پيوستگى داشت و به هيچ گونه نتوانستند از هم جدا ساخت ، ناچار شمشيرى آوردند و پيشانى ايشان را از هم جدا ساختند و يكى را عمرو نام نهادند و آن ديگر را عبد الشّمس ، و عمرو لقب هاشم يافت - چنان كه مذكور مىشود - . بالجمله يكى از عقلاى عرب چون اين بدانست گفت : در ميان فرزندان اين دو پسر جز با شمشير هيچ كار فيصل « 3 » نخواهد يافت و چنان شد كه او گفت ، چه عبد الشّمس پدر اميّه بود و اولاد او هميشه با فرزندان هاشم از در خصمى بودند و شمشير آخته « 4 » داشتند . و پسر سيم عبد مناف ، المطّلب نام داشت و مادر او نيز عاتكه [ دختر مرّة سلمى ] بود . و پسر چهارم عبد مناف ، نوفل نام داشت و مادر او واقذه « 5 » دختر عمرو بود كه نسب به مازن بن منصور بن عكرمه مىرسانيد . اما مادر عاتكه دختر مرّه ، صفيه دختر حوزة بن عمرو بن سلول بن صعصعة بن معاوية بن بكر بن هوازن بود ، و مادر صفيه دختر عايذ اللّه است كه نسب به سعد العشيرة بن مذحج مىبرد « 6 » ، و عبد الشّمس كه بزرگترين اولاد عبد مناف است از فرزندانش قبيله‌اى بزرگ با ديد آمد . عثمان بن عفّان و مروان و معاوية و عتبه و شيبه از آن قبيله‌اند و عبيدة بن الحارث كه در بدر شهيد شد و شافعى از بنى المطّلب باشند . و از نوفل نيز قبيله‌اى بزرگ عيان گشت و جبير بن مطعم كه از صحابه است كه وحشى قاتل حمزه ، بندهء او بود از آن قبيله است . و مصطفى صلّى اللّه عليه و آله و امير المؤمنين عليه السّلام و عباس و حمزه و ساير بنى هاشم نسب به هاشم مىرسانند - و ذكر هر يك در جاى خود مذكور خواهد شد - .

--> ( 1 ) . و نام او عاتكه است . ( 2 ) . توأمان : همزاد . ( 3 ) . فيصل : داور ، داورى ، آنچه با او حق از باطل جدا مىشود . ( 4 ) . آختن : كشيدن و بيرون آوردن . ( 5 ) . نام او در تاريخ طبرى و سيرهء ابن هشام : واقده ( با دال بىنقطه ) ذكر شده است . ( تاريخ طبرى ، 3 / 804 ) . ( 6 ) . ابن هاشم : ابو عمر و تماضر و قلابه و حيه و ريطه و ام الاخثم و ام سفيان را هم از اولاد عبد مناف مىداند .