عنك من اللّه شيئا يا فاطمة سلى ما شئت من مالى لا اغنى عنك من اللّه شيئا . آنگاه فرمود : اى گروه ، اگر من شما را بياگاهانم كه لشكرى در نشيب اين جبل از بهر آنند كه ناگاه بر شما تاختن كنند و اموال شما را به غارت برند ، اين سخن را از من استوار خواهيد داشت يا مرا به كذب نسبت خواهيد داد ؟ گفتند : همانا سخن تو را استوار خواهيد داشت ، چه تا كنون از تو دروغ و ناراستى نديده‌ايم . آن حضرت فرمود : ان هو الّا نذير لكم . هم‌اكنون شما را از عذاب شديد الهى آگهى مىرسانم . أبو لهب كه عمّ رسول خداى بودى گفت : تبّا لك أ لهذا دعوتنا ؟ يعنى : هلاكت باد ترا آيا به جهت اين معنى خواندى ما را و مردمان را ، گفت : برادرزادهء من ديوانه شده است از او بازگرديد . و قبايل پراكنده شدند و سنگى با دو دست از بهر تهديد پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله برگرفت كه به دو افكند ، پس خداى اين سوره را فرستاد : بسم اللّه الرّحمن الرّحيم تَبَّتْ يَدا أَبِي لَهَبٍ وَ تَبَّ ما أَغْنى عَنْهُ مالُهُ وَ ما كَسَبَ سَيَصْلى ناراً ذاتَ لَهَبٍ وَ امْرَأَتُهُ حَمَّالَةَ الْحَطَبِ فِي جِيدِها حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ . « 1 » يعنى : هلاك باد هر دو دست أبو لهب كه دنيا و آخرت او باشد ! و ناچيز گشت و دفع نكند داهيه اين نفرين را از او گنج و خواسته و فرزند او زود باشد كه به آتش با زبانه درآيد و زن او كه حمل حطب كند ، هم در آتش درآيد و در گردن او ريسمانى است از ليف خرما و اين كنايت از زنجير آتشين جهنم است ، همانا امّ جميل دختر حرب كه خواهر ابو سفيان است در حبالهء نكاح أبو لهب بود و در دين خداى و رسالت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله سعايت مىكرد بدان گونه كه حطب از بهر افروختن آتش كشند . مع الحديث از پس اين واقعه خداى اين آيتش فرستاد : وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ . « 2 » يعنى : اى محمد ، بيم كن خويشان و نزديكان خود و نخست ايشان را به خداى دعوت فرماى . رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله على عليه السّلام را فرمود ، يك صاع گندم نان كن و يك پاى گوسفند را طبخ فرماى و قدحى از شير حاضر ساز ، و فرزندان عبد المطّلب را به

--> ( 1 ) . سورهء مسد : دستان أبو لهب زيان كرد و او زيانكار شد مال و منالش او را بىنياز كرد به زودى آتشى شعله‌ور او را در ميان گيرد و همسرش هيزم‌كش است كه طوقى از ليف خرما بر گردن دارد . ( 2 ) . سورة الشعراء 14 : خويشاوندان نزديكت را هشدار بده .