لسان الملك سپهر
381
ناسخ التواريخ ( زندگانى پيامبر ) ( فارسي )
ظهور آثار بعثت پيغمبر آخر زمان صلّى اللّه عليه و آله شش هزار و دويست و دو سال بعد از هبوط آدم عليه السّلام بود « 1 » در مقدمات بعثت نبىّ ابطحى عليه السّلام از ذكر مقدمهاى چند گزير نباشد . معلوم باد كه لفظ نبى بر چند معنى بود و اينجا مقصود آن است كه مرقوم مىشود . معنى نبى همانا نبى خبردهنده را گويند و اين لفظ مأخوذ از نبأ باشد كه به معنى خبر است ، اما در اصطلاح شريعت : نبى آن كس است كه از خداى برانگيخته بود و از سوى خدا خبردهنده باشد بىواسطه يكى از مردمان ؛ اما اگر ملكى واسطه بود زيانى نباشد . و حكماى اسلام از بهر نبى سه صفت نهند : نخست آنكه از شدّت اتصال به مبادى عاليه بىتعليم و تعلّم از اخبار غيب اخبار كند ؛ و ديگر آنكه هيولاى عالم در قبول صور مختلفه تابع نفس او بود ، و او را در همهء عالم آن حكومت بود كه در خويشتن است كه گوئى همهء عالم بدن او باشد ؛ سيم : آنكه ملائكه مشهود او باشند و كلام خداى را بر طريقت وحى اصغاء فرمايد .
--> ( 1 ) . برابر صفحهء 550 چاپ سنگى . جلد دوم از كتاب اول .