ولادت عبد اللّه شش هزار و يكصد و سى و هشت سال بعد از هبوط آدم عليه السّلام بود « 1 » عبد اللّه برگزيدهء فرزندان عبد المطّلب است و ما شرح نسب مادر و جدهء آن حضرت را در قصهء عبد المطّلب مرقوم داشتيم « 2 » . چون جنابش از مادر متولّد شد بيشتر از احبار يهود و قسيسين نصارى و كهنه و سحره بدانستند كه پدر پيغمبر آخر الزّمان از مادر بزاد ؛ زيرا كه گروهى از پيغمبران بنى اسرائيل مژدهء بعثت رسول اللّه را رسانيده بودند ، چنان كه برخى در اين كتاب ياد شد و جماعتى از كهنه و سحره به شمار خويش از پيش خبر دادند و طايفه [ اى ] از يهود كه در اراضى شام سكون داشتند جامهء خون‌آلودى از يحيى پيغمبر عليه السّلام در نزد ايشان بود و بزرگان دين علامت كرده بودند كه چون خون اين جامه تازه شود ، همانا پدر پيغمبر آخر الزّمان متولّد شده است . و شب ولادت آن حضرت از آنجا كه صوف سفيد بود خون تازه بجوشيد . بالجمله عبد اللّه چون متولد شد نور نبوى صلى اللّه عليه و آله كه از ديدار هر يك از اجداد پيغمبر لامع بود از جبين او ساطع گشت و روز تا روز همىبباليد تا رفتن دانست و سخن گفتن توانست . آنگاه آثار غريبه و علامات عجيبه مشاهده

--> ( 1 ) . برابر ص 383 جلد دوم از كتاب اول چاپ سنگى ناسخ التواريخ . ( 2 ) . به روايت ابن اثير : عبد اللّه فرزند كهتر پدر خود بود ، وى ( عبد اللّه ) ، ابو طالب ( نامش عبد مناف ) ، زبير ، عبد الكعبه ، عاتكه ، اميمه و برّه فرزندان عبد المطلب بودند ، مادر همه‌شان فاطمه دختر عمرو بن عايد بن عمران بن مخزوم بن يقظه بود . كنيه عبد اللّه ، ابو قثم يا ابو محمد يا ابو احمد است ( تاريخ كامل ، 2 / 807 ) .