گفتيم : بهشت بر او گوارا باد ! امّا رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : هرگز ، قسم به آنكه جان محمّد صلّى اللّه عليه و آله در دست اوست ، همانا به خاطر آن عبايى كه در جنگ خيبر از مال مسلمانان دزديده است ، الان در آتش سوزانده مىشود ! يكى از اصحاب آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله اين سخن را شنيد و از اين رو نزد آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله آمد و عرض كرد : اى رسول خدا ، دو عدد بند كفش ، براى بستن كفشهايم بدون اجازه برداشته‌ام آيا اشكالى دارد ؟ فرمود : به اندازهء همان دو بند براى تو آتش در نظر گرفته خواهد شد . « 1 » ( 1 ) واقدى هم اين خبر را از ابو هريره چنين نقل كرده است : به يهوديان در وادى القرى رسيديم و عده‌اى از عرب‌ها نيز به آنجا آمده بودند . ما براى جنگ آماده نشده بوديم ؛ اما آنها در حالى كه در قلعه‌ها و ساختمانها خود سر و صدا مىكردند ، به سوى ما تيراندازى كردند و ناگهان يك تير غيبى به مدعم [ غلام ] اصابت كرد و او را كشت . ( 2 ) آنگاه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله اصحاب خود را براى جنگ آماده و آنها را به صف كرد . او پرچم را به سعد بن عبادة و بيرق را به حباب بن منذر و بيرق ديگرى را به سهل بن حنيف و بيرق ديگرى را به عبّاد بن بشر داد . سپس رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله يهوديان آن منطقه را به اسلام دعوت كرد و فرمود كه اگر مسلمان شوند ، خون و مالشان در أمان است و حسابشان با خداوند مىباشد ؛ اما قبول نكردند و يكى از جنگجويان آنها براى مبارزه به ميدان آمد كه زبير بن عوّام به مبارزهء او رفت و او را به قتل رساند . سپس فرد ديگرى بيرون آمد كه او را هم كشت . سپس فرد ديگرى آمد كه ابو دجانه او را كشت و فرد چهارمى نيز به مبارزه آمد كه ابو دجانه او را به قتل رساند . آنگاه جنگجوى ديگرى به ميدان آمد كه على عليه السّلام او را به قتل رساند و همين طور مبارزه ادامه يافت تا يازده نفر از جنگجويان آنها كشته شدند . وقت نماز فرا رسيد و رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله با اصحاب خود نماز را به جاى آورد و سپس جلو آمد و آنها را به سوى خدا و رسولش دعوت كرد ؛ اما قبول نكردند و از اين رو تا غروب با آنها جنگيد . ( 3 ) صبح روز بعد هنوز خورشيد به اندازهء يك نيزه بالا نيامده بود كه تسليم شدند و از اين رو ، سرزمين آنها بدون جنگ و خون‌ريزى بيشتر فتح شد . در نتيجه خداوند اموال زيادى را نصيب رسول خود كرد و به اثاثيه و كالاى بسيارى دست يافتند . رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به مدت چهار روز در وادى القرى اقامت كرد و غنائمى را كه در وادى القرى به دست آورده بود ، بين اصحابش تقسيم كرد . همچنين آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله

--> ( 1 ) . مغازى واقدى ، ج 2 ، ص 709 .