مخزومى وليد بن مغيرهء مخزومى ، مكرز بن حفص ، عاص بن غامر بن هاشم و عمرو بن عبد الله عامرى . آنها به نبى اكرم صلّى اللّه عليه و آله گفتند : قرآنى بياور كه در آن به ترك عبادت لات و عزّى و مناة و هبل دستورى نباشد و از آنها عيب‌جويى نكند . نظير همين روايت به طور مختصر از كلبى روايت شده است . « 1 » قبل از او شيخ طوسى به نقل از زجّاج آن را روايت كرده و گفته است : منظور آنها اين بوده است كه عيب‌گويى بر خدايانشان را متوقف كنند و اميدهاى خويش را بازسازى كنند و مباحث بعث و نشور را كم رنگ جلوه دهند كه خداوند فرمود در جواب آنها بگويد : « ما يَكُونُ لِي أَنْ أُبَدِّلَهُ مِنْ تِلْقاءِ نَفْسِي » « 2 » ؛ حق ندارم آن را از پيش خود تغيير دهم . ( 1 ) سورهء پنجاه و دوم : هود « الر كِتابٌ أُحْكِمَتْ آياتُهُ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَدُنْ حَكِيمٍ خَبِيرٍ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ إِنَّنِي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ وَ بَشِيرٌ » ؛ الف . لام . را . اين كتابى است كه آياتش استوار و از جانب فرزانه‌اى آگاه بيان شده است . كه جز خدا را نپرستند ، من از جانب او هشدار دهنده و بشارت‌دهنده‌اى براى شما هستم . بشارت اين است كه « وَ أَنِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ يُمَتِّعْكُمْ مَتاعاً حَسَناً إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى وَ يُؤْتِ كُلَّ ذِي فَضْلٍ فَضْلَهُ » ؛ و نيز از پروردگار طلب آمرزش كنيد و به درگاهش توبه آوريد ، تا در زمانى معين به شايسته‌ترين صورت بهره‌مندتان سازد و هر صاحب فضلى را به اندازهء فضلش عطا كند . و انذار اين است كه « وَ إِنْ تَوَلَّوْا فَإِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ عَذابَ يَوْمٍ كَبِيرٍ إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُكُمْ وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ » ؛ و اگر روى بگردانيد من بر شما از عذاب روز سترگ بيمناكم . بازگشت شما به سوى خداست و او بر هر چيز توانا است . ( 2 ) اما كيفيت مقابلهء آنها با آن حضرت و كتابش به اين صورت است كه خداوند فرموده : « أَلا إِنَّهُمْ يَثْنُونَ صُدُورَهُمْ لِيَسْتَخْفُوا مِنْهُ أَلا حِينَ يَسْتَغْشُونَ ثِيابَهُمْ يَعْلَمُ ما يُسِرُّونَ وَ ما يُعْلِنُونَ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ » « 3 » ؛ آنان كه سينه خم مىكنند تا خود را از او پنهان دارند و در آن هنگام جامه‌هاى خويش به سر مىكشند آگاه باشيد خداوند آنچه را در دل پنهان يا آشكار دارند مىداند ، زيرا او از راز دلها باخبر است .

--> ( 1 ) . مجمع البيان ، ج 5 ، ص 146 و واحدى هم آن را در اسباب النزول ، ص 216 ، چاپ جميلى آورده است . ( 2 ) . التبيان ، ج 5 ، ص 35 . ( 3 ) . هود ( 11 ) ، 1 - 5 .