همان بازدارندهء خير ، متجاوز و شكاك را ، آن كه با خدا معبود ديگرى را قرار داده است در عذاب سخت بيندازيد . طبرسى در مجمع البيان مىنويسد : گفته شده است كه اين آيات در شأن وليد بن مغيره نازل شده است ؛ زيرا برادرزاده‌هايش با او در مورد قبول اسلام مشورت كردند و او آنها را از اين كار منع كرد . پس منظور از خيرى كه وى مانع آن شده بود ، پذيرش اسلام بوده است . « 1 » ( 1 ) سورهء سى و پنجم : البلد در اين سوره خداوند مىفرمايد : « أَ يَحْسَبُ أَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ يَقُولُ أَهْلَكْتُ مالًا لُبَداً أَ يَحْسَبُ أَنْ لَمْ يَرَهُ أَحَدٌ » « 2 » ؛ آيا گمانش اين است كه كسى را توان غلبه بر او نيست ؟ مىگويد : « مال فراوانى را نابود كردم » گمان مىبرد كسى او را نديده است ؟ طبرسى در مجمع البيان مىگويد كه مقاتل و كلبى گفته‌اند : مصداق اين آيه حدث بن عامر بن نوفل بن عبد مناف مىباشد و علّت آن هم اين است كه او مسلمان شد و گناهى را مرتكب گرديده و از رسول الله صلّى اللّه عليه و آله در اين مورد استفتا كرد و آن حضرت به وى دستور داد كه كفارهء آن را بدهد ؛ اما او گفت : از زمانى كه دين محمد صلّى اللّه عليه و آله را پذيرفته‌ام ، تمام اموالم را در راه كفارات و نفقه‌ها صرف كرده‌ام . . . اين در حالى بود كه وى دروغ مىگفت و چيزى را انفاق نمىكرد . براى همين خداوند در مورد او فرمود : آيا گمان مىكند كه خداى متعال نمىداند كه چه كارى كرده است و چه چيزى را انفاق كرده يا نكرده است ؟ ( 2 ) گفته‌اند كه مصداق آيه ابو الأسد بن كلدة جمعى بوده است . او شخصى قوى و بداخلاق بود به طورى كه اگر بر فرشى مىنشست و ده نفر آن را مىكشيدند ؛ فرش قطعه‌قطعه مىشد ، اما از جايش تكان نمىخورد . اما اموال زيادى را در راه دشمنى با پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله صرف كرد و خداوند از گفتار وى خبر داده است كه گفت : « يَقُولُ أَهْلَكْتُ مالًا لُبَداً » ؛ مىگويد : « مال فراوانى را نابود كردم . » و بدان افتخار مىكرد . « 3 »

--> ( 1 ) . مجمع البيان ، ج 10 ، ص 220 . ( 2 ) . البلد ( 90 ) ، 5 - 7 . ( 3 ) . مجمع البيان ، ج 1 ، ص 748 .