( 1 ) فرزندش ، سعيد بن زيد را يكى از ده نفرى دانسته‌اند كه به بهشت بشارت داده شده است « 1 » و او را از حنفاء ( پاكيزگان ) شمرده‌اند تا جايى كه روايت كرده‌اند : روزى زيد از كنار پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله مىگذشت و در اين حال پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به همراه سفيان بن حرث مشغول غذا خوردن بر سر سفره‌اى بودند و براى اين سفره گوشت گوسفندى را تهيه كرده بودند كه با غير نام خداى متعال ذبح شده بود . آنها او را دعوت به غذا كردند ، امّا زيد دعوتشان را ردّ كرد و گفت : من از گوشتى كه به نام بت‌هايتان آن را ذبح مىكنيد ، نمىخورم . من تنها از گوشتى كه به نام خدا ذبح شده باشد ، مىخورم ! از آن روز ديگر ديده نشد كه نبى اكرم صلّى اللّه عليه و آله از گوشتى بخورد كه به اسم بت‌ها ذبح مىشود تا وقتى كه به پيامبرى مبعوث شد . « 2 » ( 2 ) نبىّ و رسول صفّار با سند خود از زراره روايت كرده است كه گفت : « از امام صادق عليه السّلام سؤال كردم : رسول و نبىّ و محدّث چه كسانى هستند ؟ آن حضرت فرمود : رسول كسى است كه . . . و نبى كسى است كه . . . و در بعضى از آنها رسالت و نبوّت با هم جمع مىشوند و رسول اللّه ، هم رسول و هم نبىّ

--> ( 1 ) . مروج الذهب ، ج 1 ، ص 84 . ( 2 ) . صحيح بخارى ، ج 5 ، ص 50 و ج 7 ، ص 118 و در شرح آن ؛ يعنى فتح البارى فى شرح صحيح البخارى ، ج 7 ، ص 108 - 109 . و مسند احمد ، ج 1 ، ص 189 . و السيرة الحلبية ، ج 1 ، ص 123 . و الروض الانف ، ج 1 ، ص 256 . صاحب منبع آخرى متوجه سؤالى شده و آن را اين چنين مطرح كرده است : « چگونه خداوند به زيد اين توفيق را داده است كه از خوردن گوشت حيوانى كه به اسم بت‌ها ذبح شده است ، خوددارى كند ، در حالى كه رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله اولىتر به داشتن اين فضيلت در جاهليت بوده است ، زيرا ثابت شده است كه خداوند او را از ارتكاب معاصى دور نگه مىداشته است . » اما او در جواب به اين پرسش سهل‌انگارى مىكند و مىگويد كه اين مطلب را چنين توجيه مىكنند : « در روايت نيامده است كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله از غذا خورده بود ( ! ) و بر فرض كه خورده باشد ، در شريعت حضرت ابراهيم عليه السّلام خوردن گوشت مرده حرام بوده است نه آنچه كه به غير نام خداوند ذبح مىشده است ( ! ) و شايد كه زيد با رأى و نظر خويش از خوردن گوشتى كه به غير نام خدا ذبح شده ، خوددارى نموده است ، نه آن كه خواسته باشد به شريعت‌هاى قبلى عمل كند ( ! ) » همچنين عسقلانى در فتح البارى فى شرح صحيح البخارى ، قول به اين كه زيد اين كار را با رأى و نظر خويش انجام داده ، ترجيح داده است و ما مىگوييم : اگر زيد اين امر را درك كرده و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله آن را درك نكرده است ، پس زيد نسبت به احراز مقام نبوّت لايق‌تر بوده است و پناه بر خدا كه پسر عموى خليفه چنان فضيلتى دارد كه حتّى بر فضيلت پيامبر برترى دارد ! چه مىشود كرد ؟ !