است نزد من مگر دو كنيز ، يكى از ديگرى بهتر است ، گفتم : بيرون آور ايشان را تا ببينيم ، چون ايشان را بيرون آورد گفتم : آن جاريه كه نيكوتر است به چند مىفروشى ؟ گفت : قيمت آخرش هفتاد دينار است . گفتم : احسان كن و از قيمت چيزى كم كن . گفت : هيچ كم نمىكنم . ما گفتيم : به آنچه در اين كيسه است ما مىخريم ، مرد ريش سفيدى نزد او بود گفت : بگشاييد مهر او را و بشماريد . نخّاس گفت : عبث نگشاييد كه اگر يك حبّه از هفتاد دينار كمتر است نمىفروشم . آن مرد پير گفت : بگشاييد و بشماريد ، چون شمرديم هفتاد دينار بود نه زياد و نه كم . پس آن جاريه را گرفتيم و به خدمت حضرت آورديم و حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام نزد آن حضرت ايستاده بود و آنچه گذشته بود به خدمت آن حضرت عرض كرديم ، حضرت ما را حمد كرد ، از جاريه سؤال نمود كه چه نام دارى ؟ گفت : حميده نام دارم . حضرت فرمود كه : پسنديده‌اى در دنيا ، و ستايش كرده خواهى بود در آخرت ! [ 1 ] [ آنگاه نگاهى به فرزندش كرد ، و حميده را به او بخشيد . ] ( مؤلّف گويد ) كه : آنچه بر من ظاهر شده از بعض روايات آن است كه آن مخدّره چندان فقيه و عالمه به احكام و مسائل بوده كه حضرت صادق عليه السّلام زن‌ها را امر مىفرموده كه رجوع به او نمايند در اخذ مسائل و احكام دين . [ مولود مبارك ] شيخ كلينى و صفّار و ديگران از ابو بصير روايت كرده‌اند كه گفت : در سالى كه

--> [ 1 ] الخرائج ، ج 1 ، ص 286 ؛ الكافى ، ج 1 ، ص 476 ؛ كشف الغمه ، ج 2 ، ص 145 ؛ بحار الأنوار ، ج 48 ، ص 5 ؛ مدينة المعاجز ، ص 338 ، ح 51 به نقل از الكافى ؛ العوالم - زندگانى امام موسى بن جعفر عليه السّلام - ص 12 و 13 .