منقبت : در مجلّد ثانى حبيب السّير ، از امام ناطق امام جعفر صادق - رضوان اللّه عليه - مروى است كه : « روزى امير المؤمنين - كرّم اللّه وجهه - بر منبر مسجد كوفه برآمده ، فرمود : ايّها النّاس ، مرا از رسول - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - ده عطيه است كه آن فضايل محبوب‌تر است نزد من از آنچه آفتاب بر آن طلوع مىكند . اول آنكه ) رسول فرمود : برادر منى در دنيا و آخرت ؛ دويّم ) گفت : نزديك‌ترين خلايقى به من در روز قيامت ؛ سيّوم ) گفت : منزل تو در بهشت برابر منزل فيوض نازل من خواهد بود ، چنانچه منازل اخوان مقابل يكديگر مىباشد ؛ چهارم ) فرمود : وارث منى در اهل بيت و خواص من ؛ پنجم ) گفت : قايم مقام منى و امامى تا قيام قيامت بر اصحاب و امّت من ؛ ششم ) گفت : نگه‌دارندهء اهل منى در غيبت و حضور من ؛ هفتم ) گفت : تو قايم به عدلى در ميان رعيت من ؛ هشتم ) گفت : تو وليعهد منى و ولى من ، ولى خداست ؛ نهم ) گفت : دشمن تو دشمن من است و دشمن من ، دشمن خدا ؛ دهم ) فرمود : تو قسمت‌كنندهء بهشت و دوزخى مر امم را . » منقبت : هم در كتاب مذكور و مناقب ابو المؤيّد خوارزمى از جابر بن عبد اللّه انصارى مروى است كه : « رسول - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - فرمود : چون صانع بىچون آسمان و زمين را خلق كرد ، نبوّت من و ولايت على بن ابى طالب بر ايشان عرض كرد . آسمان و زمين هر دو قبول نمودند و امر دين به ما هر دو تفويض يافت . پس صاحب سعادت كسى است كه به وسيلهء ما سعيد گردد و شقى كسى است كه بر سبب عدم متابعت ما به شقاوت مبتلا گردد . » منقبت : در بيان آنكه سيّد كاينات - عليه الصّلوة - اختيار ازواج مطهّرات در حالت حيات و ممات خود به دست امير المؤمنين داده بود و مخفى نماند كه تا دنيا پيدا شده ، هيچ كس [ در ] امر طلاق زوجهء خود را به دست ديگرى نداده . در تاريخ اعثم كوفى و در دفتر ثانى روضة الاحباب و مجلّد اول حبيب السّير مسطور است كه : « بعد از واقعهء حرب جمل ، جناب ولايت شعار هدايت دثار وصايت آثار ، خود به منزل عايشه تشريف برد و بعد از استيذان درآمدن ، مأذون گشته درآمد . ديد كه عايشه با زنان اهالى بصره نشسته مىگريستند . امير المؤمنين به رفق و