محمد صالح الحسينى الترمذى ( كشفي )
190
مناقب مرتضوى ( فارسي )
داشت شكسته شد ، از درونش يك زنى سياه و برهنه بيرون آمد . آن سرور - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - فرمود : اين است نايله . و از عبد اللّه بن عباس منقول است كه : در آن روز آن سرور به روى هر بتى كه اشاره كرد به قفا درافتاد و به صحت رسيده كه بتى چند در موضعى وضع كرده بودند كه دست به آنها نمىرسيد . چون مصطفى با مرتضى در كعبه درآمد ، امير المؤمنين به عرض رسانيد كه يا رسول اللّه ، پاى مبارك بر كتف من نه و اين بتان را از محل آنها بينداز . آن سرور فرمود : يا اخى ، تو را طاقت بار من نيست ؛ تو پاى بر دوش من نه و به اين امر اشتغال نماى . امير المؤمنين به موجب فرموده عمل نموده . » بيت : قدم به دوش سرافراز دين نهاد به حكم * شكست گردن بت همچو فرق پيكر او نقل است در زمانى كه پاى مبارك امير بر دوش متبرّك آن سرور - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - بود ، آن سرور پرسيد : يا اخى ، چگونه مىيابى خود را ؟ گفت : يا رسول اللّه ، چنان مىبينم كه حجب مرتفع شده و سر من به ساق عرش رسيد . به هرچه دست دراز مىكنم اگر همهء آسمان است به قبضهء اقتدار من آسان است . فرمود : يا اخى ، خوشا وقت تو كه كار حقّ مىكنى و حبّذا حال من كه بار حقّ مىكشم . و به روايتى گفت : يا اخى ، رسيدى به آنچه مطلوب تو بود . بيت : زهى نقش پايى كه بر دوش احمد * ز مهر نبوّت مقدّم نشيند آوردهاند كه چون امير المؤمنين بتان را بر زمين انداخته ، خود را از دوش مبارك بر زمين افكند ، تبسّم نمود . آن سرور موجب تبسّم پرسيد ، گفت : يا رسول اللّه ، تبسّم از براى آن بود كه خود را از چنين جاى بلند انداختم و المى به من ملحق نگشت . فرمود : يا اخى ، چگونه به تو الم رسد كه محمّد تو را برداشته و جبرئيل فرود آورده لطيفهاى ! كانّه ، حق - سبحانه و تعالى - مىگويد : اى بنده من ، امروز بردارندهء تو منم . كما قال اللّه تعالى : « وَ حَمَلْناهُمْ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ » 8662224 خ 0 59 خ و فردا فرود آورندهء تو در بهشت من باشم « وَ نُدْخِلْكُمْ مُدْخَلًا كَرِيماً » 9662224 خ 0 60 خ كه بردارنده من بودم و فرودآرنده جبرئيل ، هيچ مشقّتى به على نرسيد . جايى كه بردارنده و فرودآرنده من باشم ، اميدوار باش كه هيچ محنتى به تو عايد نخواهد گشت . « أُولئِكَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ » 0762224 خ 0 61 خ و در اين باب اهل اشارت نكتهها ايراد نموده : اول ، برآمدن امير المؤمنين بر دوش