زده ، در خانه‌اى انداخته ، در آن خانه را قفل كرد . چون شب در آن انديشه كردم كه وى را به چه روش بكشم ، بسوزم يا به آتش غرق كنم يا به تيغش پاره گردانم ، در اين خيال به خواب رفتم . ديدم در آسمان گشاده شد و رسول - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - فرود آمد . پنج حلّه پوشيده با كاسه‌اى در دست پر از آب صافى . آن كاسه را رسول - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - از جبرئيل بستد و در سراى من قريب پنجاه هزار كس بود . فرمود كه : هركه شيعهء على است ، از اين مجمع برخيزد . چهل كس برخاستند . آن سرور ايشان را آب داده گفت : آن دمشقى را بياريد . چون او را از خانه بيرون آوردند ، امير المؤمنين على را نظر بر او افتاد گفت : اى ملعون ، چرا مرا دشنام مىدهى و گفت : خداوندا ، اين را مسخ گردان . در حال ، صورت سگ شد . بفرمود تا آن سگ را باز در خانه بند كردند . من از خواب بيدار شده گفتم : در خانه باز كرده ، دمشقى را بياريد . چون آوردند ، سگى بود و اكنون در خانه است . بفرمود تا آوردند ، اما گوشش به گوش آدمى شباهت داشت و آن سگ را گفتند : چون ديدى عذاب خداى را ؟ سر در پيش افكند و آب از چشمش روان شد . شافعى گفت : از اينجا دور تر بريد كه مسخ است ؛ از عذاب ايمن نتوان بود . چون او را در آن خانه كردند ، صاعقه درآمد و در آن خانه با سگ دمشقى هرچه بود بسوخت . » منقبت : در مسند احمد بن حنبل و مناقب خطيب و بحر المناقب و معارج النّبوّة مسطور است : « يكى از تشريفات قيامت كه به آن سرور - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - مخصوص باشد آن است كه لواى حمد در دستش بود . همهء انبيا و رسل در ظل آن لوا باشند ؛ چنانچه گفت : « لواء الحمد يومئذ بيدى 0662224 خ 0 51 خ » و به روايت ديگر فرمود : « انا سيّد ولد آدم يوم القيامة و لا فخر بيد لواء الحمد و لا فخرى و ما من نبى يومئذ آدم و من سواه الّا و هو تحت لوائى 1662224 خ 0 52 خ » و آن لوا را هزار ساله راه ارتفاع باشد و قبضه‌اش از قبضهء بيضا و سنانش از ياقوت حمرا و زجّهء او از زمرد خضرا و مر او را سه ذوايب بود از نور ؛ يكى در مشرق ، دوم در مغرب ، سيوم در مكه و بر او سه سطر مكتوب : اول ) بسم اللّه الرّحمن الرّحيم ؛ ثانى ) الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ ؛ ثالث ) لا إله الّا اللّه ، محمّد رسول اللّه . » مؤلف گويد : در مودّات به روايت عبد اللّه بن سلام مسطور است كه : « در سطر سيّوم على ولى اللّه نيز مكتوب است و طول هر سطرى هزار روزه راه است . چون اين لوا را در فضاى عرصات حاضر گردانند ، منادى ندا كند : اين ، النّبى الامّى العربى القرشى المكّى الحرمى