ترجمه : در حلية الاولياء از ابى ذر غفارى - رضى الله عنه - مروى است كه رسول گفت : « على باب علم من است و بيان‌كننده مر امت مرا . چيزى كه فرستاده شده‌ام به آن چيز ( يعنى رسانندهء احكام الهى است ) بعد از من دوستى او ايمان و دشمنى او نفاق است و نظر به سوى او مهربانى است و دوستى او عبادت . » منقبت : در مسند احمد و مستدرك حاكم و صواعق محرقه از ابو سعيد خدرى - رضى الله عنه - مروى است كه : « روزى با جمعى از صحابه در خدمت رسول مىرفتيم كه دوال نعلين آن سرور گسسته شد . امير المؤمنين - كرّم اللّه وجهه - آن را فراگرفته اصلاح مىكرد . پس گفت پيغمبر - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم : يا ايّها الناس انّ منكم من يقاتل على تأويل القرآن كما قاتلت على تنزيله . فقلنا : من هو يا [ رسول الله ] ؟ فقال : ذاك خاصف النّعل فخرجت فبشّرته بما قال رسول اللّه فلم يلتفت به و جاء كانّه سمعه . » ترجمه : اى مردمان ، به درستى كه از شما كسى است كه بر تأويل قرآن مجيد قتال كند هم‌چنان‌كه من بر تنزيل قرآن . گفتيم : يا رسول اللّه كيست آن كس ؟ فرمود : آن‌كه پاىافزار مرا اصلاح كند . ابو سعيد خدرى گويد كه : من پيش امير رفته بشارت دادم ، اصلا به سخن من ملتفت نشد ؛ چنان كه گويى شنيده بود . منقبت : قال النّبى - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم : « صعد المنبر حمد اللّه و اثنى عليه و قال بعد ما . قال : اين على بن ابى طالب ؟ فوثب اليه علىّ فقال : انا يا رسول اللّه . فقال : اذن منّى فدنى منه و ضمّه الى صدره و قبل ما بين عينيه و رأينا دموع عينى رسول اللّه يجرى على صدره و قال : باعلى صوته يا معشر المسلمين ، هذا على بن ابى طالب ؛ هذا شيخ المهاجرين و الانصار ؛ هذا اخى و ابن عمّى و ختنى و دمى و لحمى و شعرى ؛ هذا ابو السّبطين الحسن و الحسين سيّدى شباب اهل الجنّة ؛ هذا مفرّج الكرب عنّى ؛ هذا اسد اللّه فى ارضه و سيفه على اعدائه فعلى مبغضيه لعنة اللّه و لعنة اللّاعنين و اللّه منه برى و انا منه برى من احبّ ان تبرّء من اللّه و منّى فليتبرّء منه فليبلغ الشّاهد منكم الغائب . » ترجمه : در شرف النّبى مسطور است : « به درستى كه رسول بر منبر رفته ، بعد از حمد و ثناى خداى تعالى سخنى چند فرمود و گفت : كجاست على بن ابى طالب ؟ امير المؤمنين -