فصل در سبب قتل امير المؤمنين ( ع ) لوط بن يحيى و اسماعيل بن راشد و ابو عمرو ثقفى و ابو هاشم رفاعى و غيرهما روايت كنند كه : گروهى از خوارج جمع شدند به مكّه . پس ذكر امرا مىكردند و عيب ايشان مىكردند . و ذكر اهل نهروان كردند و ترحّم كردند بر ايشان . پس بعضى گفتند كه : ما ائمّهء ضلال را غفلت ايشان طلب كنيم و كينهء برادران ما كه در نهروان بكشتند بخواهيم . عبد الرّحمن بن ملجم عليه اللعنه گفت : من على را كفايت كنم . و برك بن عبد اللّه تيمى گفت : من معاويه را كفايت كنم . عمرو بن بكر تيمى گفت : من عمرو عاص را كفايت كنم . و بر اين جمله عقد كردند و شب نوزدهم قرار كردند به قتل . و عبد الرحمن بيامد و آن كار مخفى مىداشت . تا روزى از تيم الرّباب بيرون رفت و قطّامهء لعينه را آنجا بديد بنت اخضر تيميّه - و وى زنى به حسن و جمال بودى و امير المؤمنين عليه السّلام پدر و برادر وى را كشته بود به نهروان - و بر وى عشق آورد . آن لعينه اجابت كرد به مهر سه هزار درهم و غلامى و كنيزكى و قتل علىّ بن ابى طالب . آن لعين گفت : اين جمله