على ( ع ) گفت : مرا بخواندند . مار به سخن آمد كه : يا رسول اللّه ، من ملكىام . ربّ العالمين بر من خشم گرفت ، پروبال از من بازستد . پيش وصىّ تو آمدم تا شفيع به حضرت الهى برد تا من با حالت خويش گردم . رسول ( ص ) على را گفت كه : دعا كن يا على تا من آمين كنم . و گويند كه رسول ( ص ) دعا كرد و على ( ع ) آمين گفت . آن ملك اكتساء « 1 » مىكرد ساعت به ساعت پرى پس از پرى . تا ايشان از دعا فارغ شدند ، جملهء پر بر آن فرشته تمام شده بود . ملك گفت : يا رسول اللّه ، قد غفر اللّه لى و ردّ علىّ جناحى . و صيحه‌اى بكرد و قصد آسمان كرد . رسول ( ص ) گفت : دانى كه ملك چه گفت ؟ على ( ع ) گفت : نه يا رسول اللّه . گفت : مىگويد : جزاك اللّه من ابن عمّ عن ابن عمّ خيرا . « 2 »

--> ( 1 ) - اكتسى : جامه پوشيد . ( 2 ) - الثاقب / 248 - 249 .