فصل بدان كه : هر معجزى كه همهء انبيا و اوصيا را بوده است ، رسول ( ص ) و ائمّه ( ع ) را بوده است . چون نوح ( ع ) به زمين آمد از هر جنسى با خود داشت . مثلا چنان كه درخت خرما نر و ماده بر زمين نهاد ، در حال برست و بزرگ شد و برگ برآورد و ميوه پيدا كرد و به يك ساعت سبز شد . ابو هارون عبدى گويد : روزى در پيش صادق ( ع ) شدم . [ مردى وارد شد و گفت : ] « 1 » شما را كه اولاد ابو طالبيد بر ما چه فخر است ؟ طبقى رطب آنجا نهاده بود . يكى از آن برداشت و خرما بخورد و استخوان آن به زمين فرو برد . در حال برست و بزرگ شد و خرما برآورد . صادق ( ع ) از آن بچيد و بخورد و به حاضران داد . و بر هر دانه‌اى از آن نوشته بود كه : لا إله الّا اللّه . محمّد رسول اللّه . و اهل بيت رسول اللّه خزّان اللّه فى ارضه . پس صادق ( ع ) گفت : چنين توانيد كرد ؟ مرد گفت : به خدا كه در آمدم و كسى مرا در جهان از تو دشمنتر نبود . و از پيش تو بيرون مىشوم و از تو دوستر كسى مرا نيست . « 2 »

--> ( 1 ) - در نسخه‌ها به جاى اين عبارت آمده : « و گفتم » كه صحيح نيست . ( 2 ) - الثاقب / 126 - 127 .