و از امام جعفر صادق ( ع ) روايت است كه سائلى گفت : يا بن رسول اللّه ، براى امير المؤمنين آفتاب كى بازآمد ؟ گفت : براى نماز ديگر . سائل گفت : چرا پيشين و ديگر جمع نكرده بود ؟ امام ( ع ) فرمود : امير المؤمنين چون نماز پيشين بگزارد ، جمجمه‌اى ديد . با وى در سخن آمد و گفت : تو كيستى ؟ گفت : فلان بن فلان ملك فلان ولايت . امير المؤمنين ( ع ) از خير و شر از وى مىپرسيد تا كلام دراز شد و وقت فضل عصر در گذشت . امير المؤمنين ( ع ) سه حرف از انجيل بگفت كه عرب فهم آن نمىكردند . آفتاب گفت : فرو شدم ؛ چگونه برآيم ؟ ! حق تعالى هفتاد هزار ملك با هفتاد هزار سلاسل بفرستاد تا وى را بازگردانيدند . « 1 » قوله تعالى : « إِبْراهِيمَ الَّذِي وَفَّى » « 2 » ابراهيم ( ع ) نظر كرد و نور محمّد و على و فاطمه و ساير ائمّهء اثنا عشر و نور شيعه را ديد . گفت : خدايا ، اينان كيستند ؟ گفت : اولاد تو محمّد و دخترش و اوصياى وى . ابراهيم ( ع ) فوجى عظيم ديد در تحت امامان . گفت : اينان كيستند ؟ گفت : شيعهء ايشان ، و ايشانند كه صلاة الخمس و الجهر ببسم اللّه الرّحمن الرّحيم و القنوت قبل الركوع و سجدة الشكر و التختّم باليمين به جاى آورند . پس ابراهيم گفت : اللّهمّ اجعلنى من شيعتهم و محبّيهم . فانزل اللّه تعالى : « وَ إِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْراهِيمَ » « 3 » . « 4 » قوله ( ص ) : انا مدينة العلم و علىّ بابها . « 5 » صادق عليه السلام گفت : روزى رسول ( ص ) نشسته بود ، على عليه

--> ( 1 ) - علل الشرايع / 351 . ( 2 ) - نجم ( 53 ) / 37 . ( 3 ) - صافات ( 37 ) / 83 . ( 4 ) - تأويل الآيات الظاهره 2 / 496 . ( 5 ) - كنز العمّال 11 / 600 و 614 ، فرائد السمطين 1 / 98 ، نظم درر السمطين / 113 ، مناقب خوارزمى / 40 ، ينابيع المودّه / 65 ، مناقب ابن مغازلى / 80 ، مستدرك حاكم 3 / 126 .