فصل فى تسمية ذى الفقار و بعض معجزات صاحبه امام محمّد باقر عليه السلام گويد كه : ذو الفقار را از آن ذو الفقار خوانند كه امير المؤمنين عليه السلام بر هر كه زدى وى فقير شدى از اولاد و قرابات و مالهاى دنياوى و از بهشت و ثواب آخرت . و هم وى فرمود كه : حجّت را به قائم خواندند زيرا كه چون امام حسين ( ع ) را شهيد كردند ، ملائكه به عزا و گريه مشغول شدند و مناجات كردند كه : الهى ، چرا ظالمان را مهلت دادى و تمكين تا با ولىّ تو و خليفهء تو اين كنند كه كردند ؟ ما را اجازت ده تا انتقام بازخواهيم . حق تعالى كشف غطا بكرد و صور ائمّه بديشان نمود و گفت : اين ائمّه از ذرّيّت و صلب حسين باشند . و در ميان ايشان شخصى ايستاده بود و نماز مىكرد . ملائكه گفتند : الهى ، اين قائم كيست ؟ گفت : اين خاتم ائمّه باشد و انتقام اين كفّار به دست او خواهم كردن . « 1 » و عن الصادق عليه السلام : انّما سمّى سيف امير المؤمنين ( ع ) ذا الفقار لانّه كان فى وسطه خطّة فى طوله فشبّه بفقار الظّهر فسمّى ذا الفقار لذلك . و كان سيفا نزل به جبرئيل عليه السلام من السّماء و كانت حلقته فضّة . « 2 »

--> ( 1 ) - بحار الانوار 37 / 294 . ( 2 ) - معانى الاخبار / 63 .