تفله‌اى در چشم وى انداخت و وى را دعا كرد . حسّان شاعر گويد : و كان علىّ ارمد العين يبتغى * دواء فلمّا لم يحسّ مداويا شفاه رسول اللّه منه بتفلة * فبورك مرقيّا و بورك راقيا و قال سأعطى الرّاية اليوم صارما * كميّا محبّا للرّسول مواليا يحبّ الهى و الاله يحبّه * به يفتح اللّه الحصون الاوابيا فأصفى بها دون البريّة كلّها * عليّا و سماه الوزير المؤاخيا « 1 » گويند كه : على عليه السلام روزى دو جامه پوشيده بود در زمستان نه آن جامه كه دفع سرما كند . سويد گويد : من گفتم : زمين ما سرد سير بود نه چنان كه زمين شما . على ( ع ) گفت كه : تا تفلهء رسول به حرب خيبر و دعاى وى به من رسيد ، من هرگز بعد از آن نه سرما دريافتم و نه گرما . « 2 » و حديث آن حضرت منقول از عايشه : لا تؤذينى فى علىّ . فانّه امير المؤمنين و سيّد المسلمين . يقعده اللّه غدا يوم القيامة على الصّراط فيدخل اولياءه الجنّة و اعداءه النّار . « 3 » گويند : رايت رسول عليه السلام در بدر و حنين و احد و احزاب و روز فتح مكّه با على ( ع ) بود . و رايت انصار سعد بن عباده داشت . و در شب غار وى را به مقام خويش بخوابانيد . و در آن سه روز كه ايشان در غار بودند ، على عليه السلام طعام و شراب بديشان بردى . و بسيارى خلق امانات به رسول ( ص ) سپرده بودند ، جمله حوالت به على ( ع ) كرد تا اداى آن بكند . و بفرمود كه اهل و عيال رسول ( ص ) و ابو بكر را به مدينه

--> ( 1 ) - الارشاد : 1 / 64 . ( 2 ) - بنگريد به : الثاقب فى المناقب / 113 ، مناقب ابن مغازلى / 74 . ( 3 ) - كشف الغمّه 1 / 351 ، اعلام الورى / 189 .