فصل فى سبب غزاة احد و شرحها على وجه الايجاز « 1 » چون مكّيان از حرب بدر منكوب برگشتند ، چنان كه هفتاد تن را بكشتند و هفتاد را به اسيرى بگرفتند ، ابو سفيان گفت : نبايد كه زنان بر كشتگان بگريند ؛ كه گريه و آب چشم اندوه از دل ببرد و عداوت از سينه‌ها بيرون كند . و غرض عداوت محمّد بود ( صلعم ) . سه هزار مرد سوار و دو هزار پياده از مكّه بيرون آمدند و اجازت دادند كه زنان با ايشان بيايند . چون خبر به رسول ( صلعم ) رسيد ، با عبد اللّه بن ابىّ سلول مشورت كرد - و پيش از اين هرگز نكرده بود - كه چه مصلحت است در اين كار ، و با جمعى از انصار . عبد اللّه و بزرگان انصار گفتند : ما هر وقت كه از مدينه بيرون رويم ما مغلوب باشيم نه غالب . و چون در شهر حرب كنيم غالب باشيم . ما را صلاح چنان بود كه در كوچه‌ها حرب كنيم و ضعفا و زنان ما بر سطوح خانه‌ها روند و سنگها بر كار كنند و مدد مردان مىدهند به سنگ و كلوخ كه بر دشمنان مىاندازند . و امروز كه وجود تو اينجاست و ما از

--> ( 1 ) - بنگريد به : اعلام الورى / 90 ، الارشاد 1 / 78 - 94 ، مناقب ابن شهر آشوب 1 / 191 ، مغازى واقدى 1 / 199 - 305 ، سيرهء ابن اسحاق / 322 ، تاريخ يعقوبى 2 / 47 - 48 .