گفت : يا رسول اللّه ، من منتظر بودم كه به چشم اشارت كنى . رسول گفت : ندانى كه انبيا را خائنة الاعين نباشد ؟ ! و دوم عبد الرحمن بن خطل را كه مرتد شده بود و از مدينه به مكّه گريخته بود ، و دو زن مغنّيه كه به هجاى رسول غنا كردندى ، و حويرث بن نفيل را - و او از جملهء مؤذيان رسول بود - و مقيس بن صبابه را - و وى از انصاريان بود و مرتد شده بود و به مكّه رفته بود - و عكرمهء ابو جهل را ؛ و وى به يمن گريخته بود و ليكن بازآمد و اسلام آورد و گويند : چون به كنار دريا رسيد ملّاح گفت : اگر مشركى در دريا منشين ؛ كه سفينهء من مشرك نبرد . و اگر مشركى در وى نشيند غرق شود و سبب هلاكت خلق بود . از آن سبب بازآمد و اسلام آورد . و عبد اللّه بن خطل را و سعد بن حويرث را و ابو برزهء اسلمى را بكشتند . و مقيس بن صبابة را ثميلة بن عبد اللّه او را بكشت . و مغنّيه را يكى را بكشتند و يكى بگريخت و پس امان خواست و بازآمد و در عهد عمر خطّاب اسب وى را در پاى گرفت و بكشت . « 1 »

--> ( 1 ) - اعلام الورى / 37 ، اثبات الهداة 1 / 362 ، دلائل النّبوه 5 / 3 - 113 .