بخشيده شود و به ارث برده نمىشود و فقط ذات پروردگار پذيراى آن و ميراث بر اين اموال خواهد بود ، اين قرارى است كه ميان خويش و خدا نهاده‌ام « از فرداى روزى كه به مسكن آمده‌ام چه زنده باشم و چه مرده » انجام اين فرمان كه على بن ابى طالب درباره دارايى خويش نوشته است به طور قطع واجب خواهد بود . ( 1 ) حسن بن على عليه السّلام تا هنگامى كه زنده باشد در انجام اين كار اقدام خواهد كرد و چون او درگذرد بر عهده حسين بن على خواهد بود كه تا هرگاه زنده باشد بر آن قيام خواهد كرد و چون او درگذرد بر عهده شايسته‌تر و سالخورده‌تر و صالح تر پسران من با رعايت مراتب شايستگى ايشان خواهد بود ، كسى كه در آن كار دادگرى كند و به روش پسنديده كه از سويى زشت و از سويى همراه با اسراف نباشد فرزندان مرا بهره‌مند دارد . و بايد عهده‌داران اين كار در زمين‌ها كشت كنند و درخت بنشانند و همانگونه كه اموال خود را بررسى و اصلاح مىكنند آن را هم اصلاح نمايند . و نبايد از خرمابن‌هاى اين دهكده‌هاى چهارگانه حتى يك نونهال فروخته شود تا چنان آكنده از نخل گردد كه كار بر بيننده مشتبه شود . من اين وقف و صدقه را براى همه مؤمنان از آغاز تا پايان قرار دادم و به هر كس از مردم كه سرپرست اين مزرعه‌ها شود خدا را فرا يادش مىآورم كه كوشش و خيرخواهى كند و در حفظ و توسعه امانتى كه در دست دارد كوشا باشد . اين دست نبشته على است كه خداى بر او رحمت آورد كه به دست