( 1 ) 76 - حسين از عبد اللّه از سعيد بن يحيى اموى ما را حديث كرد كه مىگفته است پدرم براى من اشعار زير را هم از ابن حطان خارجى خواند كه درباره ابن ملجم سروده است . « و لم ار مهزا ساقه ذو سماحة * كمهر قطام بين غير معجم » « ثلاثة آلاف و عبد و قينة * و ضرب على بالحسام المصمم » « فلا مهر اغلا من على و ان غلا * و لا فتك الا دون فتك ابن ملجم » « 1 » « هرگز نديده‌ام بخشنده‌يى از اعراب كابينى چون كابين قطام بر دوش كشد ، سه هزار و برده‌يى و كنيزكى و ضربت زدن على با شمشير تيز و برنده ، آرى هيچ كابينى هر اندازه هم گران باشد همسنگ ارزش على نيست و هيچ غافلگيرى نيست مگر آنكه از اين كار ابن ملجم فروتر است » .

--> مراجعه كرد ، براى خوانندگان ارجمند توضيح مىدهم كه تاهرتى از شعراى بزرگ و دانشمند مغرب است كه در هفده سالگى براى كسب دانش به مصر آمده و سپس به وطن خود برگشته است و به سال 296 هجرى در گذشته است و ظاهرا نام او بكر است نه ابو بكر به الاعلام زركلى مراجعه شود . ( 1 ) . در تاريخ طبرى و مقاتل الطالبين و استيعاب به صورت « كمهر قطام من فصيح و اعجم » آمده است ، ولى حاكم نيشابورى در ص 143 ج 3 مستدرك همين‌گونه آورده و سرودن آن را به فرزدق نسبت داده است . فزون بر آنچه محقق محترم نوشته‌اند مىافزايم كه برخى سراينده اين ابيات را خود ابن ملجم مىدانند اخطب خوارزم و ابن حجر در مناقب و صواعق اين ابيات را از فرزدق مىدانند ، در پابرگ ص 208 ج 20 نهاية الارب نويرى از ابن مياس مرادى دانسته‌اند ، كلمان هوار در پابرگ ص 233 ج 5 البدء و التاريخ چاپ پاريس اين اشعار را از ابو الاسود دؤلى مىداند - م .