( 1 ) من چشمانم را مدح مىگويم از اشكهائى كه مىافشاند بر مرك تو درد و اندوه را تسكين مىبخشد . و ليس البكا ان تسفح العين انما * احر البكائين البكاء المولج گريه آن نيست كه اشك از ديدگان فرو ريزد گريه آن است كه اشك‌ها در قلب فروروند أ تمنعني عيني عليك بعبره * و انت لا ذيال الروامس مدرج آيا چشمان من از ريزش اشك مضايقت مىكنند و تو بر دامن خاك فرو خفته‌اى فانى الى ان يدفن القلب وائد * ليقتلنى الداء الدفين لاحوج من آرزو دارم كه غم من در قلب من پنهان بماند . و همين غم پنهان روزگارم را بسر آورد عفاء على دار ظغت لغيرها * فليس بها للصالحين معرج اى خاك بر سر آن خانه باد كه پارسايان در آنجا مقام ندارند و تو آن خانه را به ديگران واگذاشته‌اى الا ايها المستبشرون بيومه * اظلت عليكم غمه لا تفرج