( 1 ) اى مردمى كه بر قتل يحيى شادمان شده‌ايد بر شما غمى كه روى شادى نخواهد ديد سايه افكنده است أ كلكم امسى اطمأن مهاده * بان رسول الله فى القبر مزعج آيا شما خوشنوديد كه در خانه‌ى خويش بر گهواره آسايش آرميده‌ايد و رسول اكرم در آغوش خاك خفته است فلا تشتمو و ليخسأ المرء منكم * بوجه كان اللون منه اليرندج شماتت مكنيد . خموش باشيد رو سياه و بدبخت بمانيد يحيى بن عمر حسينى را اين رومى در اين قصيده كه صد و ده بيت است مدح و مرثيه مىگويد ولى مترجم به همين چند بيت قناعت مىكند زيرا از تطويل بلا طائل همه جا پرهيز مىجسته‌است يحيى بن عمر را سواى اين رومى على بن محمد علوى هم مرثيه كرده است حسين بن محمد او از سادات حسينى است . در ميان مردم به لقب « حرون » معروف بوده است .